็ล้วนแต่ไม่สามารถทะลุผ่านม่านพลังของข่ายพลังชิงซานได้ พวกมันได้แต่ตกลงรอบๆ หมู่ยอดเขา
ในตอนที่สายฟ้าหยุดผ่าลงมาชั่วคราว บนท้องฟ้าที่กลับคืนสู่ความมืดอีกครา จู่ๆ ก็ถูกลำแสงกระบี่หลายสิบสายส่องสว่าง
ลูกศิษย์ของแต่ละยอดเขาขี่กระบี่ออกมา ก่อนจะบินออกไปนอกข่ายพลัง
สำหรับศิษย์ที่บรรลุขั้นมิประจักษ์หรือขั้นคเนจรแล้ว เป้าหมายหลักของพวกเขาคือการยืมพายุฝนมาล้างกระบี่
ไม่ว่าจะเป็นกระบี่บินหรือโอสถกระบี่ของพวกเขาก็ล้วนแต่ต้องอาศัยพลังที่บริสุทธิ์ที่สุดเช่นนี้มาชำระล้าง
สำหรับศิษย์ขั้นสมความนึกคิดแล้ว พวกเขาจำเป็นต้องอาศัยพายุฝนนี้มาช่วยปรับตัวเข้ากับฟ้าดินใหม่ให้เร็วที่สุด
——ปล่อยใจให้ว่าง รับเข้ามาและใช้ออกไป อาศัยสรรพสิ่งมาเติมเต็ม
เมื่อเข้าสู่สภาวะสมความนึกคิด เหล่าลูกศิษย์จะสามารถรับรู้ถึงฟ้าดินได้กว้างไกลยิ่งขึ้น และละเอียดยิ่งขึ้น
แม้นจะเป็นเสียงร้องของแมลงที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบจ้างก็ยังได้ยินอย่างชัดเจน
หากไม่สามารถปรับตัวเข้ากับสภาพแบบนี้ได้ เหล่าลูกศิษย์อาจจะถูกทรมานจนไม่สามารถนอนหลับ หรืออาจถูกธาตุไฟเข้าแทรกได้
พายุฝนที่มาพร้อมกับพลังแห่งฟ้าดินนี้ย่อมเป็นสภาพแวดล้อมสำหรับบำเพ็ญเพียรที่ดีที่สุด
ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าเมื่อไม่กี่วันก่อน จิ๋งจิ่วก็บรรลุเข้าสู่ขั้นสมความนึกคิดแล้ว
เขามิได้ออกไปนอกข่ายพลังชิงซาน นั่นย่อมมิได้เป็นเพราะเขาไม่สามารถขี่กระบี่บินได้
เขายืนอยู่ริมผาอย่างเงียบๆ ฟั
