บ่อยครั้ง”
จิ๋งจิ่วลืมตาขึ้น กล่าวว่า “ข้าไม่รู้”
คำพูดนี้มีอีกความหมายหนึ่งคือข้าไม่สนใจ
สำหรับเรื่องราวในครอบครัวที่พบเห็นได้บ่อยๆ เช่นนี้เจ้าล่าเยวี่ยก็มิได้สนใจ นางสนใจอีกเรื่องหนึ่งมากกว่า
“เป็นไปได้หรือไม่ว่ากู้ชิงจะเป็นสายลับที่ยอดเขาเหลี่ยงว่างส่งมา?”
“เจ้าคิดมากไปแล้ว”
“ข้าได้เคยบอกเจ้าหรือเปล่า? ข้าคิดว่าตัวเองถนัดเรื่องการวางแผนมาก”
“เจ้ายังคิดมากไป
จิ๋งจิ่วกล่าว “ชิงซานมีเก้ายอดเขา หากแต่ละยอดเขายังต้องมานั่งระแวงกัน เช่นนั้นแยกกันไปเลยไม่ดีกว่าหรือ?”
การแยกยอดเขาทั้งเก้าย่อมเป็นเรื่องที่ไม่มีทางเป็นไปได้ แต่เป็นไปได้ว่าตอนนี้สำนักชิงซานอาจจะมีปัญหาเข้าแล้ว
บนยอดเขาอวิ๋นสิง จั่วอี้แห่งยอดเขาปี้หูคิดสังหารเจ้าล่าเยวี่ยปิดปาก เป็นเพราะรู้ว่านางกำลังสืบอะไรบางอย่าง
อย่างเช่นสาเหตุที่เจ้าแห่งยอดเขาปี้หูธาตุไฟเข้าแทรก อย่างเช่นเหตุใดอาจารย์เมิ่งถึงต้องสังหารอินซานให้ได้
ปัญหาเหล่านี้ถูกพิสูจน์แล้วว่ามีอยู่จริง เพียงแต่รอว่าเมื่อไรความจริงจะปรากฏออกมาเท่านั้น
……
……
เมื่อมาถึงฤดูร้อน สิ่งมีชีวิตในยอดเขาเสินม่อยิ่งทวีจำนวนขึ้นเรื่อยๆ เสียงร้องนับวันก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ เสียงจักจั่นเข้ามาแทนที่เสียงร้องของวานร กลายเป็นท่วงทำนองหลักของที่นี่
ในคืนหนึ่ง พลันมีพายุฝนโหมกระหน่ำลงมา สายฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วนก่อกำเนิดจากในก้อนเมฆสีดำ ก่อนจะตกลงมายังพื้นดิน
ไม่ว่าจะเป็นสายฟ้าหรือว่าพายุฝนก
