าพ้นห้อง โม่หยิงเฉินถึงค่อยเปิดกล่องไม้โบราณใบนั้นด้วยความพึงพอใจ
ภายในกล่อง มีกำไลข้อมือสีดำสนิทที่ทำจากโลหะชนิดพิเศษวางสงบนิ่งอยู่
บนพื้นผิวของมันสลักลวดลายซับซ้อนและดูลึกลับ
[โซ่ตรวนสะกดวิญญาณ]
[ประเภท: อุปกรณ์สำหรับผู้ฝึกสัตว์]
[ตำแหน่ง: ข้อมือ]
[ผลลัพธ์: สามารถทำสัญญาผูกวิญญาณกับสัตว์อสูรที่ยอมจำนนด้วยความสมัครใจ เพื่อรับสิทธิ์ในการควบคุมอย่างสมบูรณ์]
[ข้อจำกัดการสะกด: สัตว์อสูรที่ถูกสะกด ระดับและศักยภาพจะถูกล็อกไว้อย่างถาวร และไม่สามารถสวมใส่อุปกรณ์เสริมใดๆ ได้]
[จำนวนที่สะกดได้: 1 ตน]
[สถานะปัจจุบัน: ว่าง]
รูม่านตาของโม่หยิงเฉินหดเกร็งฉับพลัน!
ลมหายใจของเขาขาดห้วงไปครึ่งวินาที!
ไม่ใช่ของใส่ให้สัตว์อสูร… แต่เป็นของที่ผู้ฝึกสัตว์ใช้เอง!
จวงเหว่ยแอบมองปฏิกิริยาของโม่หยิงเฉิน พอเห็นสีหน้าตกตะลึงของเด็กหนุ่ม
ความขุ่นเคืองที่โดนหลอกเมื่อครู่ก็จางหายไปเกินครึ่ง
แทนที่ด้วยความภาคภูมิใจในฐานะครูบาอาจารย์
เป็นไงล่ะอิงเฉิน ของชิ้นนี้… หนักสมราคาคุยไหม
เขาหัวเราะอย่างได้ที
นี่คือของที่ข้ากับพวกตาเฒ่าคนอื่นๆ ช่วยกันรื้อค้นคลังสมบัติของมหาวิทยาลัยจนแทบพลิกแผ่นดินหามาให้เจ้าโดยเฉพาะ
พวกเราลงความเห็นเป
