ี่เหล็กเตรียมลงจากเขา
เจ้าล่าเยวี่ยงุนงงเล็กน้อย กล่าวถามว่า “เจ้าจะทำอะไร?”
“ช่วยลิงสู้”
น้ำเสียงของจิ๋งจิ่วเป็นธรรมชาติยิ่งนัก ราวกับว่านี่มิใช่เรื่องแปลกอะไร
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าวอย่างตกใจ “ช่วยลิงสู้?”
“นี่เป็นลิงของพวกเรา”
จิ๋งจิ่วแปรเปลี่ยนเป็นเงาสีขาว วิ่งตะบึงเข้าไปในป่าที่อยู่ด้านล่างหน้าผา
เจ้าล่าเยวี่ยตะลึงลานอยู่ครู่ใหญ่จึงได้สติกลับมา ครั้นคิดถึงคำพูดประโยคสุดท้ายของจิ๋งจิ่ว รู้สึกทั้งโมโหและอับอาย
…………………………………………….
