เหมยหลี่จ้องมองดวงตาเขา พลางกล่าว “เหตุผล?”
“บ้านของจิ๋งจิ่วที่เมืองเจาเกอ ดูคล้ายไม่มีความเกี่ยวข้องใดกับราชวงศ์ แต่ความจริงแล้วมีความสัมพันธ์ลับๆ กันอยู่ บรรพบุรุษของเขาเคยให้การรับใช้เสินหวงองค์ก่อน”
ฉือเยี่ยนกล่าว “พวกเราต่างรู้ว่าราชวงศ์มีความสัมพันธ์ที่แนบแน่นกับนิกายฌานมาโดยตลอด ถึงขนาดมีข่าวลือว่าเสินหวงองค์ก่อนแสร้งสวรรคต แต่ความจริงแล้วกลับแอบไปซ่อนตัวอยู่อย่างสันโดษที่วัดกั่วเฉิง”
เจ้ายอดเขาซีไหลกล่าว “ว่าต่อ”
ฉือเยี่ยนกล่าวต่อว่า “งานชุมนุมเฉิงเจี้ยนครานี้ ทางวัดกั่วเฉิงได้ส่งหัวหน้าอารามหลี่ว์ถังมา ก็ด้วยเหตุผลนี้”
หัวหน้าอารามหลี่ว์ถังมีสถานะในวัดกั่วเฉิงค่อนข้างสูงส่ง เป็นบุคคลที่มีความสำคัญที่สุดในเหล่าอาคันกุตะที่มาชมงานชุมนุมครั้งนี้ จำเป็นต้องให้เจ้าแห่งยอดเขาซีไหลมาต้อนรับจึงถือว่าสมฐานะ
ตามหลักแล้ว งานเล็กๆ อย่างงานชุมนุมเฉิงเจี้ยนนี้มิอาจทำให้เขาหวั่นไหวใดๆ ได้
ตั้งแต่ต้นจนจบงาน หัวหน้าอารามหลี่ว์ถังรูปนี้นิ่งเงียบมาโดยตลอด แต่เมื่อคืนกลับมาคอยเฝ้าอยู่ด้านล่างยอดเขาเสินม่อ
เพราะเหตุใด? สมณะสูงศักดิ์ของนิกายฌานย่อมมิสนใจเรื่องความสนุกสนาน องค์ชายจากเมืองเจาเกอสองคนนั้นไปยืนดูเพราะเป็นห่วงเจ้าล่าเยวี่ย เช่นนั้นเขากำลังดูสิ่งใดอยู่?
ทุกคนที่อยู่ภายในอารามคล้ายกำลังครุ่นคิด
เหมยหลี่ถาม “มีอยู่ปัญหาหนึ่ง หรือจะบอกว่าจิ๋งจิ่วมาจากวัดกั่วเฉิง จึ่งรู้ว่าจะทำลายข่ายพลั
