ไม่มา
เมื่อดูจากจุดนี้ มิรู้ว่าความสามารถของเหล่าอาจารย์ของสำนักชิงซานสูงส่งกว่าเหล่าศิษย์อย่างกู้หานตั้งเท่าไร
“ประเด็นแรก” ฉือเยี่ยนนั่งอยู่บนเบาะอาสนะ กล่าวกับทุกคนว่า “ในงานชุมนุมเฉิงเจี้ยนเมื่อวานนี้ กู้ชิงใช้เพลงกระบี่ของยอดเขาซื่อเยวี่ย มหาบรรพตที่ดวงสุริยามิอาจข้ามผ่าน….เขาแอบเรียนมันด้วยตัวเองหรือว่ามีใครสอนเขา? เรื่องนี้ข้าจะตรวจสอบให้กระจ่าง”
ภายในอารามเงียบสงัด ไม่มีผู้ใดรับคำ
กู้ชิงอาศัยอยู่ยอดเขาเหลี่ยงว่างมาตั้งแต่เล็ก เป็นน้องชายแท้ๆ ของกู้หาน ทั้งยังเป็นเด็กติดตามของกั้วหนานซาน…ที่บอกว่าแอบเรียน ย่อมไม่มีผู้ใดเชื่อแน่นอน
ปัญหาอยู่ที่ กั้วหนานซานและกู้หานล้วนแต่เป็นลูกศิษย์ที่มาจากยอดเขาเทียนกวง โดยเฉพาะกั้วหนานซานนั้นเป็นศิษย์คนแรกของเจ้าสำนัก
ยอดเขาซั่งเต๋อต้องการตรวจสอบเรื่องนี้ เห็นได้ชัดว่าต้องการฉวยโอกาสนี้เล่นงานยอดเขาเทียนกวง ศิษย์พี่หยวนจะเปิดศึกกับเจ้าสำนักอีกคราอย่างนั้นหรือ?
เหล่าผู้อาวุโสที่ล่วงรู้ความลับในอดีตเหล่านั้นนิ่งเงียบมิกล่าวกระไร การต่อสู้ระหว่างสองผู้ยิ่งใหญ่แห่งชิงซาน ต่อให้เป็นพวกเขาก็มิกล้าเข้าไปข้องเกี่ยว
สายตาฉือเยี่ยนไปตกอยู่ที่ตัวผู้อาวุโสแห่งยอดเขาซื่อเยวี่ย
ผู้อาวุโสคนนั้นหัวร่อเจื่อนๆ ในใจครุ่นคิดเรื่องแบบนี้เป็นเรื่องปกติอย่างมาก ในเวลาปกติจะมีผู้ใดมานั่งตรวจสอบกัน จะโทษก็ต้องโทษศิษย์ที่ชื่อกู้ชิงนั่น เรียนเพลงกระบี่อะไรไม่เรียน ไ
