วน ลูกศิษย์ของยอดเขาทั้งเก้ากล่าวว่าเขาอาศัยวิธีการที่ไร้ยางอาย ด้วยการเดินตามเจ้าล่าเยวี่ยขึ้นไปบนยอดเขา แต่มันมีเรื่องแบบนี้ที่ไหนกัน หากครุ่นคิดอย่างถี่ถ้วนก็จะรู้ว่าในนี้มันมีปัญหา”
เหมยหลี่กล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ “พวกท่านสงสัยอะไรจิ๋งจิ่วกันแน่?”
ผู้อาวุโสเฉิงแห่งยอดเขาปี้หูกล่าวเสียงทุ้มต่ำ “บนร่างกายของศิษย์ผู้นี้มีอะไรหลายอย่างที่น่าสงสัย ไม่เคยมีผู้ใดเห็นเขาบำเพ็ญเพียรมาก่อน แต่เหตุใดเขาจึงสามารถบรรลุสภาวะได้สี่ขั้นติดต่อกันภายในเวลาสามปี เมื่อวานเอาชนะได้แม้กระทั่งกู้ชิง ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรของเขามิได้ด้อยไปกว่าหลิ่วสือซุ่ยที่เป็นเมล็ดพันธุ์แห่งเต๋าแต่กำเนิดเลย เขาทำได้อย่างไรกัน?”
เหมยหลี่กล่าว “บอกความคิดของท่านมาตามตรงดีกว่า”
ผู้อาวุโสเฉิงยิ้มเยือกเย็นพลางกล่าว “ข้าเพียงรู้เขามีปัญหา ส่วนจะมีปัญหาอะไรนั้น นั่นเป็นเรื่องของยอดเขาซั่งเต๋อ”
ฉือเยี่ยนกลายเป็นจุดรวมสายตาอีกครั้ง เขาลังเลอยู่ครู่ ก่อนจะกล่าวว่า “ข้าสงสัยว่าจิ๋งจิ่วจะมาจากวัดกั่วเฉิง”
ครั้นได้ยินคำพูดนี้ ทั้งอารามพลันตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง แต่บรรยากาศกลับมิได้ตรึงเครียดเหมือนก่อนหน้า
……………………………………………………………..