ที่เรียบร้อย ตามหลักแล้วต่อให้จิ๋งจิ่วเป็นหมากที่ยอดเขาเทียนกวงวางเอาไว้ เขาก็มิจำเป็นต้องปิดบังอะไรอีก นอกเสียจากเป้าหมายที่แท้จริงของยอดเขาเทียนกวงจะเป็นยอดเขาเสินม่อ….
“พวกเราต่างรู้ดีว่าข่ายพลังปิดกั้นที่อาจารย์อาคนเล็กทิ้งเอาไว้นั้นร้ายกาจแค่ไหน ต่อให้เจ้าล่าเยวี่ยจะอัจฉริยะเพียงใด ก็ไม่มีทางขึ้นไปถึงปลายสุดของยอดเขาได้”
ฉือเยี่ยนกล่าว “จากที่ข้าดูแล้ว ที่ยอดเขาเสินม่อปรากฏขึ้นมาใหม่อีกครั้ง เกรงว่าจะเป็นฝีมือของจิ๋งจิ่วเสียส่วนใหญ่”
ครั้นได้ยินคำพูดนี้ เจ้าแห่งยอดเขาซีไหลเลิกคิ้วเล็กน้อย ผู้อาวุโสจากแต่ละยอดเขารู้สึกตกใจ
เหมยหลี่พลันเอ่ยถามขึ้นมา “สถานการณ์ในยอดเขาเมื่อคืนนี้ นอกจากท่านเจ้าสำนักก็ไม่มีผู้ใดรู้ได้ แล้วท่านจะแน่ใจได้อย่างไร?”
ฉือเยี่ยนสีหน้าเรียบเฉย มิได้กล่าวกระไร
เมื่อเห็นภาพนี้ ผู้อาวุโสของแต่ละยอดเขายิ่งตกตะลึง ในใจครุ่นคิดหรือข่าวลือนั่นจะเป็นจริง? ศิษย์พี่หยวนบรรลุสภาวะทะลวงสวรรค์แล้วจริงๆ?”
ภายในอารามเงียบสงัด
หากเป็นเช่นนั้นจริงๆ เกรงว่าสถานการณ์ภายในสำนักชิงซานคงต้องเปลี่ยนไปแล้ว
การเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์ที่ว่านี้ สะท้อนออกมาอย่างรวดเร็วจากคำพูดของผู้อาวุโสแห่งยอดเขาอวิ๋นสิง
ยอดเขาอวิ๋นสิงที่แต่ไหนแต่ไรมาติดตามเพียงยอดเขาเทียนกวง เป็นคนแรกที่เห็นด้วยกับความคิดของฉือเยี่ยน
เจ้าล่าเยวี่ยบาดเจ็บไปทั่วทั้งกาย แต่บนร่างกายของจิ๋งจิ่วกลับไม่มีแม้แต่รอยขีดข่
