รจะสืบสวนให้กระจ่าง
ฉือเยี่ยนกล่าว “ประวัติความเป็นมาของศิษย์นามจิ๋งจิ่วผู้นี้ชัดเจนอย่างมาก มาจากเมืองเจาเกอ ไม่มีปัญหาใดๆ”
ผู้อาวุโสเฉิงแห่งยอดเขาปี้หูจ้องมองดวงตาเขา พลางกล่าว “เช่นนั้นเหตุใดเขาต้องไปอยู่ที่หมู่บ้านเล็กๆ นั่นเป็นเวลาหนึ่งปี อีกทั้งในหมู่บ้านแห่งนั้นยังมีเมล็ดพันธุ์แห่งเต๋าแต่กำเนิดอยู่ด้วยคนหนึ่ง”
ท่องเที่ยว บำเพ็ญเพียร ถามทาง ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร ก็ล้วนแต่มิอาจอธิบายเรื่องนี้ได้ เพราะความเป็นไปได้มันน้อยยิ่งนัก
สิ่งที่หลายๆ คนรวมไปถึงตัวผู้อาวุโสเฉิงใคร่รู้มากที่สุดก็คือ หากหลิ่วสือซุ่ยคือหมากที่ท่านเจ้าสำนักวางเอาไว้ล่วงหน้า เช่นนั้นจิ๋งจิ่วล่ะ?
ฉือเยี่ยนมองไปทางไป๋หรูจิ้งที่เอาแต่นั่งนิ่งเงียบมิกล่าวกระไร
จากนั้นคนอื่นๆ และผู้อาวุโสเฉิงก็มองตามสายตาของเขาไป
ตอนนี้ดูแล้ว จิ๋งจิ่วมีโอกาสที่จะเป็นคนของยอดเขาเทียนกวงมากที่สุด
เขาคอยจับตาดูหลิ่วสือซุ่ยอยู่ในหมู่บ้านแห่งนั้น แล้วตอนนี้ยังตามเจ้าล่าเยวี่ยขึ้นยอดเขาเสินม่ออีก
หากเรื่องเหล่านี้ล้วนแต่เป็นแผนการของยอดเขาเทียนกวง เช่นนี้ก็บอกได้เพียงว่าความคิดของท่านเจ้าสำนักนั้นลึกล้ำจนยากจะหยั่งถึงได้
ไป๋หรูจิ้งกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย “การสงสัยกันเองคือสิ่งที่แย่ที่สุด เรื่องนี้มิได้เกี่ยวข้องอะไรกับยอดเขาเทียนกวง”
แน่นอนว่าไม่มีทางที่เขาพูดอะไร แล้วทุกคนจะเชื่อเช่นนั้น แต่ตอนนี้งานชุมนุมเฉิงเจี้ยนได้เสร็จสิ้นลงเป็น
