่งภายในดูมิธรรมดา ทุกรายละเอียดล้วนสมบูรณ์แบบ
แต่เห็นได้ชัดว่าที่แห่งนี้ร้างคนอยู่อาศัยมาเป็นเวลานานแล้ว ไม่ว่าจะเป็นคานหรือบนพื้นที่ปูไว้ด้วยหยกล้วนแต่มีฝุ่นจับเป็นชั้นบางๆ
จิ๋งจิ่วเดินไปหน้ากำแพง ยื่นมือไปบิดไข่มุกราตรีที่อยู่บนกำแพง
เสียงครึกๆ ดังขึ้น พื้นสั่นสะเทือนเบาๆ มิรู้สิ่งใดกำลังเริ่มขยับเขยื้อน
ลมเย็นพัดเข้ามา ละอองฝุ่นที่จับตัวอยู่บนคานและพื้นถูกพัดจนฟุ้งกระจายออกไปนอกศาลา ไม่นานภายในถ้ำก็สะอาดหมดจด ไม่มีฝุ่นจับแม้เพียงน้อย
จิ๋งจิ่ววางเจ้าล่าเยวี่ยไว้บนพื้น ก่อนจะเดินวนอยู่ในศาลารอบหนึ่ง บางครั้งยื่นมือไปลูบไล้ผนังหิน เสา แล้วก็ข้าวของเครื่องใช้เหล่านั้น
สุดท้ายเข้ามายังตรงกลางศาลา สองมือไพล่หลังมองไปรอบๆ ในใจรู้สึกทอดถอนใจ
เขาคิดไม่ถึงว่าตัวเองจะได้กลับมาเห็นสิ่งเหล่านี้เร็วขนาดนี้
เจ้าล่าเยวี่ยเปลี่ยนแปลงแผนการของเขา แต่ตอนนี้ดูแล้ว มันก็ไม่เลวเหมือนกัน
เขาเดินเข้าไปในถ้ำ จากนั้นกดไปบนผนังหินที่อยู่ด้านในสุดเบาๆ ผนังหินขยับเขยื้อนอย่างไร้ซุ่มเสียง เผยให้เห็นห้องทำสมาธิห้องหนึ่ง
ภายนอกห้องแขวนเสื้อผ้าเอาไว้สิบกว่าชุด เน้นสีขาวเป็นหลัก ดูค่อนข้างสะอาดสะอ้าน
นิ้วมือของจิ๋งจิ่วไล้ไปบนเสื้อผ้าเหล่านี้อย่างแผ่วเบา สุดท้ายจึงหยุดลง
เขาเลือกชุดสีขาวชุดหนึ่ง มิได้พอดีตัวเท่าไรนัก ถือว่าพอใส่ได้
……………………………………………………..
