การปล่อยกระบี่ของเขามีความลื่นไหล จนให้ความรู้สึกที่เป็นธรรมชาติ ทำเอาเหล่ายอดเขาอวิ๋นสิ่งที่ขึ้นชื่อเรื่องเพลงกระบี่อันงดงามประณีตยังต้องลอบชมในใจ
แต่สิ่งที่ทำให้คนรู้สึกประทับใจมากที่สุดกลับเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
เมื่อหนึ่งปีก่อน จิ๋งจิ่วบอกว่าตนเองจะใช้กระบี่ที่อาจารย์อาม่อแห่งยอดเขาซื่อเยวี่ยทิ้งเอาไว้เล่มนั้น มีคนคิดว่าเขาฉวยโอกาส มีคนคิดว่าเขาจิตใจดี จนในเวลานี้ ผู้คนถึงได้รู้ว่าแท้ที่จริงเป็นเพราะเขาชื่นชอบความกว้างหนาและแข็งแรงของกระบี่เล่มนี้ มันสามารถแสดงจุดเด่นในด้านปราณกระบี่อันมากมายก่ายกองและเนตรกระบี่อันยอดเยี่ยมของเขาได้อย่างเต็มที่
ใจกระบี่สงบนิ่งถึงเพียงนี้ สัมผัสกระบี่เฉียบคมขนาดนี้ อีกทั้งมีความเข้าใจในกระบี่อย่างถ่องแท้มาแต่กำเนิดเช่นนี้ นี่หมายความว่ากระไร?
หมายความว่าจิ๋งจิ่วมีพรสวรรค์ในด้านวิถีกระบี่อันน่าตกใจยิ่งนัก
หากบอกว่าจัวหรูซุ่ย เจ้าล่าเยวี่ย หลิ่วสือซุ่ยเป็นเมล็ดพันธุ์แห่งเต๋าแต่กำเนิดที่เหมาะสมจะบำเพ็ญพรตมากที่สุด เช่นนั้นเขาก็คือผู้ที่สมควรใช้กระบี่แต่กำเนิด!
สำนักชิงซานคือสำนักกระบี่อันดับหนึ่งในใต้หล้า แล้วพวกเขาจะปล่อยให้ลูกศิษย์เช่นนี้หลุดมือไปได้อย่างไรกัน?
……
……
ในเมฆหมอกที่เงียบสงัดมาเป็นเวลานาน ผู้อาวุโสคนหนึ่งก้าวออกมา
ผู้อาวุโสคนนั้นใบหน้าค่อนข้างอัปลักษณ์ ผิวดำคล้ำ นั่นคือผู้อาวุโสมั่วแห่งยอดเขาเทียนกวง
ผู้อาวุโสมั่วเดินมายังริมผา มองดูจิ๋ง
