เวลานี้สภาวะของเขายังต่ำต้อย หากมิดูให้ดี อาจทำให้ยุ่งยากได้
เขาจ้องมองเปลวไฟเส้นนั้น ตวัดกระบี่ฟาดลงไป
เสียงเคร้งทึบๆ ดังขึ้นมา!
กระบี่ของเขาฟันลงไปยังปลายสุดของเปลวไฟอย่างแม่นยำอีกครั้ง
สะเก็ดไฟแตกกระจาย กระบี่ของกู้ชิงถูกฟาดจนร่วงตกลงไปในลำธาร เหมือนกับภาพเมื่อครู่ไม่มีผิดเพี้ยน
เสียงฟู่วๆ ดังขึ้นมา น้ำในลำธารที่อยู่รอบกระบี่กลายเป็นไอน้ำสีขาว
จิ๋งจิ่วมองดูกระบี่ในมือ ในใจแอบคิดมิเลว เป็นกระบี่ที่ทั้งกว้างทั้งหนาจริงด้วย แข็งแรงเหมาะมือยิ่งนัก
แต่ว่า เขามิคิดจะเปิดโอกาสให้อีกฝ่ายมีโอกาสโจมตีอีก เท้าเขาเหยียบไปบนก้อนหินที่อยู่ในลำธาร สืบเท้าเข้าไปหากู้ชิง
เหล่าคนที่ชมการต่อสู้ต่างตกตะลึงจนพูดอะไรไม่ออก
หากบอกว่าครั้งแรกกู้ชิงประมาทศัตรู มิได้แสดงฝีมือเต็มที่ อย่างนั้นครั้งนี้ล่ะ?
ครั้งนี้เพลงดาบที่กู้ชิงใช้หาใช่เพลงกระบี่ธรรมดาไม่ หากแต่เป็นเพลงกระบี่ของยอดเขาซื่อเยวี่ยที่พุ่งออกไปด้วยพลังแห่งเปลวเพลิง เหตุใดจึงตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ได้?
“เป็นไปได้อย่างไร?”
ครั้นเห็นจิ๋งจิ่วย่างเข้ามา กู้ชิงใบหน้าซีดเผือด ปากบ่นพึมพำ
ริมแม่น้ำ เซวียหย่งเกอคิดในใจ ในที่สุดก็มิใช่ตนเองที่พูดประโยคนี้ออกมา
ผลแพ้ชนะยังมิทราบ การประลองกระบี่ย่อมต้องดำเนินต่อไป กู้ชิงใช้พลังใจอันมหาศาลสงบสติอารมณ์ใหม่อีกครั้ง ท่องเคล็ดกระบี่เรียกกระบี่กลับมา ก่อนจะฟันลงไปยังจิ๋งจิ่วอีกครั้ง
ยังคงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง เสียง
