ริ่มลุกโชน
เขาเงยหน้ามองจิ๋งจิ่วอย่างรวดเร็ว ในดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและความโกรธแค้น จากนั้นตะโกนเสียงดังลั่น
“อ๊ากกก!”
เมื่อเสียงตะโกนดังขึ้น กระบี่ที่อยู่ในลำธารเล่มนั้นบินขึ้นมาอีกครั้ง
ครั้งนี้ ความเร็วของกระบี่เร็วขึ้นกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด พลังทำลายเองก็น่าตกใจยิ่งนัก
สิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้นก็คือหยดน้ำที่เกาะอยู่บนตัวกระบี่ยังมิทันได้ไหลลงมาก็แปรเปลี่ยนกลายเป็นไอน้ำเสียแล้ว ในเวลานี้กระบี่เล่มนี้ร้อนแรงเพียงใด มิต้องบอกก็คงทราบได้
ในตอนที่กระบี่บินมาถึงกลางลำธาร ตัวกระบี่พลันลุกไหม้ขึ้นมา!
เปลวเพลิงสายหนึ่งส่องสว่างหน้าผา พุ่งตรงเข้าไปหาจิ๋งจิ่ว ดูน่าหวาดกลัวยิ่งนัก
…………“กระบี่สุริยัน!”“ทำไมเขาถึงใช้เพลงกระบี่นี้ได้!”บริเวณหน้าผามีเสียงอุทานตกใจดังขึ้นมานับไม่ถ้วนมหาบรรพตที่ดวงสุริยามิอาจข้ามผ่าน!เพลงกระบี่ที่กู้ชิงใช้เห็นได้ชัดว่าเพลงกระบี่ของยอดเขาซื่อเยวี่ยผู้คนพากันตกตะลึงผู้อาวุโสที่เป็นผู้ดำเนินงานชุมนุมผู้นั้นสีหน้าดูแย่ขึ้นมาลูกศิษย์ของยอดเขาเหลี่ยงว่างสามารถเรียนเพลงกระบี่ของเก้ายอดเขาได้ตามใจชอบ กู้ชิงอาศัยอยู่ยอดเขาเหลี่ยงว่างมาตั้งแต่เด็ก การที่เขาเรียนเพลงกระบี่สุริยันจึงมิใช่เรื่องแปลกอะไรแต่ปัญหาอยู่ที่ตอนนี้กู้ชิงยังเป็นเพียงศิษย์ขั้นล้างกระบี่ ยอดเขาเหลี่ยงว่างแอบถ่ายทอดเพลงกระบี่ของเก้ายอดเขาให้เขาล่วงหน้า นี่มิใช่เรื่องที่สมควรจะเอามาแสดงให้ทุกคนเห็