ตอบโต้ใดๆ ออกมาได้
หลังจากนั้น กระบี่บินเล่มนั้นจะไปหยุดอยู่ตรงหน้าจิ๋งจิ่ว ห่างจากหว่างคิ้วเขาเพียงไม่กี่นิ้ว
กู้ชิงกล่าวว่าขอบคุณที่ออมมือด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ผลแพ้ชนะถูกตัดสิน
ทุกคนต่างคิดว่าจะได้เห็นภาพนี้
แต่ภาพนี้ก็หาได้เกิดขึ้นไม่
เสียงหนึ่งดังขึ้นมาบนผิวน้ำ ก่อนจะแผ่กระจายออกไปโดยรอบ
เสียงนั้นทั้งดัง ทั้งชัดเจน
สายลมกวาดผ่านผิวลำธาร
เส้นสีเทาพลันหยุดชะงัก
กระบี่บินเล่มนั้นเอนเอียงลงไปด้านล่าง ร่วงหล่นลงไปในลำธาร ผิวน้ำแตกกระจาย
ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ
สายตาตกตะลึงจำนวนนับไม่ถ้วนจ้องมองไปยังจิ๋งจิ่ว
มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
จิ๋งจิ่วยืนอยู่บนก้อนหินในลำธาร คล้ายมิได้ขยับเขยื้อนเลยแม้เพียงน้อย
เขายกกระบี่ขึ้นมาอย่างสบายๆ คล้ายนายพรานที่ถือไม้กระบอง กำลังมองหาไก่ป่าที่อยู่ในป่า
ในตอนที่กระบี่บินของกู้ชิงมาถึงตรงหน้า เขาก็แค่เหวี่ยงกระบี่ขึ้นมาเช่นนี้ ก่อนจะหวดลงไป
กระบี่เล่มนั้นถูกกระบี่ของเขาฟันใส่ คล้ายไก่ป่าที่ถูกหวดด้วยไม้กระบอง ก่อนจะตกลงไปในลำธารโดยมิทันได้ส่งเสียงอะไร
ทุกอย่างเงียบสงัด เสียงสายน้ำดังชัดเจน
กู้ชิงรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงโลหิตในร่างกายของตนกำลังไหลเวียนอย่างรวดเร็ว
ตอนแรกสุด เขามิค่อยแน่ใจนักว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของตน
จนกระทั่งเขามองเห็นกระบี่ที่คุ้นตาเล่มนั้นนอนอยู่ในลำธาร
ใบหน้าเขาร้อนผ่าว สีหน้ากลับขาวซีดขึ้นเรื่อยๆ ในส่วนลึกของดวงตาคล้ายมีเปลวไฟเ
