งราชันย์เผ่าเงาก็แตกสลายกลายเป็นกลุ่มควันดำ ก่อนจะจางหายไปในความว่างเปล่า
ทิ้งให้หลงอู๋จี้ยืนขมวดคิ้วอยู่บนศีรษะมังกรดาราเพียงลำพัง
เกิดบ้าอะไรขึ้น
วันรุ่งขึ้น
จักรวรรดิหลงเซี่ย, กองบัญชาการชายแดนเหนือ
สถานที่แห่งนี้คือป้อมปราการที่เข้มงวดที่สุดของจักรวรรดิ บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของเหล็กและเลือด
ทว่า ณ ห้องบัญชาการส่วนกลาง กลับตกอยู่ในความเงียบสงัด
ภาพโฮโลแกรมกำลังฉายบันทึกเหตุการณ์ซ้ำไปซ้ำมาโดยไร้เสียง
ในภาพ… ร่างชายหนุ่มในชุดเกราะสีแดงขาวยืนสงบนิ่งอยู่เหนือซากปรักหักพัง
เบื้องหน้าเขา จอมดาบมรณะ ชักดาบออกจากฝัก
แล้วฟาดฟันลงไปเพียงครั้งเดียว
ไม่มีเสียง
โลกทั้งใบราวกับถูกสูบเสียงหายไปจนหมด
เสาเพลิงสีทองอร่ามที่ถักทอจากแสงและความร้อนบริสุทธิ์นับสิบต้น ฉีกกระชากผืนดิน ทะลวงผ่านท้องฟ้า
ภายในเสาเพลิงนั้น ทุกสรรพสิ่งระเหยกลายเป็นไอ ทุกชีวิตแตกดับสูญสลาย
รัชทายาทเผ่าเงาระดับ B, สัตว์อสูรระดับ C นับสิบตนที่น่าสะพรึงกลัว, รวมไปถึงบังเกอร์ส่วนกลางที่แข็งแกร่งดุจป้อมปราการ…
ทั้งหมดกลับคืนสู่ความว่างเปล่า
แม้แต่ฝุ่นผงสักเม็ด… ก็ไม่มีเหลือ
เมื่อภาพฉายจบลง ความเงียบในห้องยิ่งทวีความหนักอึ้ง
หลงอู๋จี้ยืนไพล่