งไม่กี่อึดใจก็บินออกนอกหน้าผา ก่อเกิดเสียงหวีดที่ค่อนข้างเสียดหู ก่อนจะทะลวงก้อนเมฆออกไป
ทุกคนเงยหน้ามองขึ้นไป ก่อนจะเห็นเขาเปลี่ยนเป็นจุดดำจุดหนึ่งบนท้องฟ้า ลอยเหนือความสูงของยอดเขาทั้งเก้าขึ้นไป
จากนั้นครู่หนึ่ง หลิ่วสือซุ่ยขี่กระบี่บินกลับมา หน้ามิแดงใจมิเต้น ลมหายใจสงบนิ่ง ทำการคำนับอย่างเงียบๆ คล้ายตนเองมิได้ทำอะไรเลย
บริเวณหน้าผาตกอยู่ในความเงียบ จากนั้นพลันมีเสียงตะโกนชื่นชมระเบิดออกมา
“เยี่ยม! เยี่ยม! เยี่ยม!”
กระบี่บินของหลิ่วสือซุ่ยคล้ายเรียบง่าย แต่ความจริงแล้วกลับมั่นคงเป็นอย่างยิ่ง ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ ที่สูญเปล่า เป็นรูปแบบวิถีกระบี่ที่สำนักชิงซานเฝ้าตามหา
แม้นสภาวะเขายังต่ำต้อย แต่การที่เด็กหนุ่มอายุสิบสี่ปีสามารถแสดงความยอดเยี่ยมออกมาได้เพียงนี้ ทั้งยังมีรูปแบบของผู้ยิ่งใหญ่แฝงเอาไว้อยู่ แล้วจะมิให้ผู้คนพากันชื่นชมได้อย่างไร
“นี่คือเมล็ดพันธุ์แห่งเต๋าแต่กำเนิดงั้นหรือ?”
สาวน้อยจากสำนักเสวียนหลิงผู้นั้นกล่าวงึมงำอยู่ในลำคอ
อายุเพียงเท่านี้ก็เป็นทูตกระดิ่งเงิน ประวัติความเป็นมาของนางย่อมมิใช่ธรรมดา พรสวรรค์แลสายตาเองก็มิได้แย่ รู้ว่าหลิ่วสือซุ่ยเหมือนแสดงความสามารถออกมาอย่างง่ายๆ แต่ความจริงแล้วกลับมิใช่ง่าย ทว่าสำหรับนางที่ชื่นชอบดูความสนุกสนานแล้ว นี่ยังไม่ถือว่าสนุกสนานพอ
ทันใดนั้น สายตาของนางพลันสว่างขึ้นมา สติสั่นสะเทือน
ลูกศิษย์ชายหนุ่มที่สีหน้าดูเยือกเย็นผู้หน
