นไม้สูงเสียดฟ้าถูกตัดขาดอย่างน่าเศร้าใจ เหล่าลูกศิษย์ใบหน้าขาวซีด รู้สึกหวาดกลัวเป็นยิ่งนัก
นี่มันเกิดอะไรขึ้น? คนผู้นั้นเป็นใคร? เหตุใดจึงคุ้มคลั่งและน่าหวาดกลัวถึงเพียงนี้?
……
……
เจ้าล่าเยวี่ยเดินมาถึงริมผา สายตามองดูลำแสงกระบี่อันคุ้มคลั่งนั้น ในดวงตาเผยให้เห็นความเป็นปรปักษ์และการเฝ้าระวัง
จิ๋งจิ่วมองดูนางอย่างเงียบๆ ในใจคิดใคร่รู้ว่าแหล่งที่มาของอารมณ์ทั้งสองนี้คืออะไร?
ครั้นอยู่ห่างจากธารสี่เจี้ยนได้สิบกว่าลี้ ลำแสงกระบี่จากยอดเขาอื่นก็หยุดลง น่าจะเป็นเพราะได้รับคำสั่งมา
ลำแสงกระบี่ที่คุ้มคลั่งรวดเร็วยิ่งนัก ผู้ที่ีขี่มันก็แข็งแกร่งยิ่งนัก ศิษย์สายตรงธรรมดาของยอดเขาต่างๆ มิใช่คู่ต่อสู้ เข้าไปก็มีแต่ตายเปล่า ดังนั้นลำแสงกระบี่ร้อยกว่าสายจึงแค่เฝ้าระวังอยู่ด้านนอก จัดตั้งค่ายกระบี่ขึ้นมาจำนวนหลายสิบค่าย ทั้งเพื่อป้องกันตนเอง ขณะเดียวกันก็เพื่อป้องกันมิให้คนบ้าที่ขี่กระบี่ผู้นั้นหนีรอดไปได้
หลังค่ายกระบี่ของศิษย์จากยอดเขาต่างๆ จัดตั้งเสร็จเรียบร้อย ฟ้าดินพลันเปลี่ยนสี
ชั้นเมฆกระจายตัวออก กระบี่เหล็กรูปร่างสี่เหลี่ยมเล่มหนึ่งลอยลงมาจากบนท้องฟ้า
กระบี่เหล็กสี่เหลี่ยมส่ายไปมาตามแรงลมก่อนจะยืดยาวออก กลายเป็นหลังคาทรงโค้งใหญ่สิบกว่าจ้าง ครอบกระบี่บินที่คุ้มคลั่งเล่มนั้นเอาไว้ ก่อนจะกดมันลงไปยังพื้นที่เนินเขาที่อยู่ห่างออกไปหลายลี้
เสียงกัมปนาทดังสนั่นคล้ายฟ้าคำราม ด้านหลังหลังคากระบี
