อถือได้
เขาหวังจะได้รับข้อมูลที่มีค่าบางอย่าง
เจ้าล่าเยวี่ยเงยหน้าขึ้นมองเขาพลางกล่าว “สิ่งที่ข้าอยากพูดก็คือ ท่านไม่ควรอยู่ใกล้ข้าขนาดนี้”
ในเวลานี้ที่นางเริ่มพูด การเปลี่ยนแปลงพลันเกิดขึ้น
สร้อยตรงข้อมือของนางพลันแปรเปลี่ยนเป็นแสงสีเงิน ดูคล้ายอสรพิษที่โผล่ขึ้นมา พริบตาพลันยืดยาวกลายเป็นโซ่ที่รัดตัวอาจารย์อาจั่วไว้!
เสียงแคว่กดังขึ้น บนชุดสีเทาของอาจารย์อาจั่วมีรอยฉีกขาดปรากฏขึ้นมาหลายรอย
“อาศัยเพียงของแค่นี้ แล้วคิดจะรอดไปได้งั้นรึ?”
อาจารย์อาจั่วมองนางพร้อมกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
กระบี่บินสีเทาเรียบง่ายเล่มนั้นปรากฏขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะฟันลงไปบนโซ่กระบี่เส้นนั้น
เสียงเคร้งดังชัดเจน
ตรงตำแหน่งที่กระบี่บินสีเทาและโซ่เหล็กปะทะกัน เกิดเป็นประกายไฟขนาดเท่ากำปั้นระเบิดออกมา
ทว่าโซ่เหล็กมิได้ขาดลงดั่งที่เขาคิดไว้
อาจารย์อาจั่วสีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อย ในใจครุ่นคิดมันเกิดอะไรขึ้น?
โซ่กระบี่รัดแน่นจนจมลงไปในร่างกายของเขา เพียงแค่พริบตา โลหิตสดๆ ก็หลั่งไหลออกมา
อาจารย์อาจั่วส่งเสียงอึกด้วยความเจ็บปวด ทั้งตกใจและโกรธเกรี้ยวยิ่งนัก
เวลาที่ศิษย์นอกสำนักของชิงซานออกลาดตระเวน พวกเขามักจะพกโซ่กระบี่ติดตัวเอาไว้ เพื่อช่วยพวกเขาในการไล่สังหารอสุรกายและควบคุมศัตรู
โซ่กระบี่เหล่านั้นเป็นอาวุธวิเศษที่ธรรมดาที่สุด มิอาจเทียบได้แม้กระทั่งกระบี่บินที่ระดับต่ำที่สุดเสียด้วยซ้ำ
เหตุใดกระบี่เซียนของเขาจึ
