ขาเล่นงานจนได้รับบาดเจ็บ
จิ๋งจิ่วครุ่นคิด
สรรพสิ่งบนโลก ต่างมีวิถีเกิดดับเป็นของตน เขาไม่คิดจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพียงแต่คิดอยากดูว่าหลังจากนี้จะเกิดเรื่องอะไรขึ้น
เจ้าล่าเยวี่ยนั่งอยู่ในหน้าผา
เวลานี้นางฝึกวิชาเจตน์กระบี่หลอมกายาจนมาถึงช่วงที่สำคัญที่สุด จึงไม่สามารถลุกขึ้นส่งเดชได้
นางมองดูอินทรีเหล็กที่กำลังดิ้นรนตัวนั้นอย่างเงียบๆ ในดวงตาไม่มีความเห็นใจ แล้วก็ไม่มีอารมณ์อื่น
จิ๋งจิ่วมองนางอย่างเงียบๆ
เจ้าล่าเยวี่ยขยับแล้ว
นางยกมือขึ้น ลำแสงกระบี่สีเขียวสายหนึ่งพุ่งออกมาจากแขนเสื้อ มาถึงตรงหน้าอินทรีเหล็กตัวนั้น
จิ๋งจิ่วเลิกคิ้วเล็กน้อย
เมื่อดูจากการควบคุมกระบี่ นางได้เข้าสู่สภาวะสมความนึกคิดแล้ว
มิเสียทีที่เป็นเมล็ดพันธุ์แห่งเต๋าแต่กำเนิด เพียงแต่มิรู้ว่าเหตุใดนางจึงต้องปิดบังความจริงนี้ไว้ด้วย จนกระทั่งตอนนี้สำนักชิงซานก็ยังมิมีผู้ใดล่วงรู้เรื่องนี้
เจ้าล่าเยวี่ยมิได้ปลิดชีพช่วยให้อินทรีตัวนั้นพ้นจากความทุกข์ทรมาน
ลำแสงกระบี่สีเขียวพุ่งกลับมา พร้อมกับพาอินทรีตัวนั้นกลับมาด้วย
นางฉีกชายเสื้อออกมา ก่อนจะทำแผลให้มันอย่างระมัดระวัง
เมื่อเห็นภาพนี้ จิ๋งจิ่วส่ายหัว ก่อนจะเงยหน้ามองไปอีกด้านหนึ่ง
ชายวัยกลางคนสวมชุดสีเทาผู้หนึ่ง มิรู้ว่ามาปรากฏกายอยู่ตรงหน้าผาที่อยู่ห่างออกไปร้อยจ้างตั้งแต่เมื่อใด
ในยอดเขาที่เต็มไปด้วยเจตน์กระบี่และความมืดมิด ด้วยสภาวะของเจ้าล่าเยวี่ยในตอนนี
