้าล่าเยวี่ย
มิรู้เป็นเพราะได้ยินชื่อนี้บ่อยครั้งหรือเปล่า เขารู้สึกค่อนข้างคุ้นหู อีกทั้งรู้สึกคล้ายเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน
และยังมีดวงตาที่สีดำสีขาวแบ่งแยกชัดเจนคู่นั้น เขารู้สึกเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน
ในสายตาของคนอื่น เจ้าล่าเยวี่ยที่คนสำคัญของสำนัก เป็นที่รักของอาจารย์ ขอเพียงงานชุมนุมเฉิงเจี้ยนผ่านไป นางก็จะเจิดจรัสฉายแสง สายตาของนางเฉียบคมและมีชีวิตชีวา
ทว่าในสายตาของจิ๋งจิ่ว สายตาของนางกลับมิธรรมดา คล้ายแอบซ่อนอะไรบางอย่างไว้ และยังมีความโศกเศร้าแฝงอยู่ด้วย
แต่มันมิได้เกี่ยวกับเขา
เขามองไปรอบๆ หลังมั่นใจแล้วว่ากระบี่ที่ตนตามหาอยู่ที่นี่ จึงขยับความคิด แผ่จิตจำแนกแห่งกระบี่ออกไป
ภายในพื้นที่หลายร้อยจ้างที่จิตจำแนกแห่งกระบี่ของเขาปกคลุม หรือในบางพื้นที่ที่ไกลกว่านั้น เหล่ากระบี่ที่แอบซ่อนอยู่ในหน้าผาต่างตอบสนองออกมา
ก้อนหินขยับเขยื้อน คล้ายถูกลมพัดผ่าน เศษหินร่วงตกลงมา
เจตน์กระบี่จำนวนนับไม่ถ้วนยื้อแย่งกันพุ่งออกมา แต่หลังสัมผัสกับจิตจำแนกแห่งกระบี่ของเขา เจตน์กระบี่เหล่านั้นก็วกกลับไปเข้าในหน้าผาทันที มิยอมออกมาอีก
คล้ายกับกระต่ายที่รับรู้ได้ถึงอันตรายก็มิปาน
หากมีคนมองเห็นภาพนี้ คงต้องรู้สึกว่าน่าสนใจอย่างมากแน่
แต่ไม่มีใครที่จะมองเห็นภาพที่อยู่ในชั้นเมฆบนยอดเขากระบี่
นอกเสียจากจะอยู่ในนั้น
บนหน้าผาทางฝั่งตะวันออกจากยอดเขากระบี่ เจ้าล่าเยวี่ยลืมตา นางรับรู้ได้ถึงการเปลี่ยนแปล
