เพียงหนึ่งปีก็สามารถขี่กระบี่บินได้แล้ว เขามิได้รู้สึกแปลกใจแม้แต่น้อย
ความยอดเยี่ยมของเมล็ดพันธุ์แห่งเต๋าแต่กำเนิดจะยิ่งแสดงออกมาให้เห็นหลังจากที่ได้เข้ามาเป็นศิษย์ในสำนัก
ยอดเขาเหลี่ยงว่างได้เริ่มวางแผนล่วงหน้า คิดอยากได้ตัวหลิ่วสือซุ่ยในงานชุมนุมเฉิงเจี้ยน ถือว่าเจ้าพวกนั้นมีสายตาที่ไม่เลว
เพียงแต่กลิ่นอายของยอดเขาเหลี่ยงว่างในเวลานี้ มันทำให้เขารู้สึกไม่ชื่นชอบเลยจริงๆ
เขาลูบสร้อยที่อยู่บนข้อมือ ในใจครุ่นคิด เอาล่ะ ตั้งแต่แรกเขาก็มิได้ชื่นชอบยอดเขาเหลี่ยงว่างอยู่แล้ว นี่คือข้อพิสูจน์
“ศิษย์พี่? คนดี? อะไรกันเนี่ย…”
……………………………………………………………………….
