วบจนวันนี้หลิ่วสือซุ่ยก็ยังมิเคยเข้าไปในยอดเขาทั้งเก้า ทว่าชื่อเสียงของเขาได้ขจรขจายไปทั่วยอดเขาทั้งเก้าแล้ว
เมล็ดพันธุ์แห่งเต๋าแต่กำเนิด ย่อมต้องคนที่สำนักชิงซานให้ความสำคัญในการเลี้ยงดู ผู้ใดกล้าดูแคลน?
อาจารย์อาจากยอดเขาซีไหลผู้นั้นพยักหน้าด้วยสีหน้าอ่อนโยน หมิงกั๋วซิ่งดีใจเป็นอย่างยิ่ง เขายิ้มพลางตบบ่าหลิ่วสือซุ่ย
เพราะชื่อของหลิ่วสือซุ่ย เขาเป็นคนที่เขียนมันลงไปบนสมุดรายชื่อด้วยตัวเอง ในอนาคตหากเด็กคนนี้มีชื่อเสียงไปทั่วทั้งแผ่นดิน ก็นับเป็นเกียรติของเขาเช่นเดียวกัน
หมิงกั๋วซิ่งคิดถึงบุรุษหนุ่มชุดขาวที่ใบหน้าหล่อเหลางดงามอย่างยิ่งคนนั้น จึ่งถามว่า “ช่วงนี้คุณชายของเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?”
หลิ่วสือซุ่ยมิรู้ว่าควรจะตอบอย่างไร
อาจารย์อาจากยอดเขาซีไหลผู้นั้นเหลือบมองหมิงกั๋วซิ่ง ก่อนใช้สายตาสอบถาม
หมิงกั๋วซิ่งใช้มือขวาวาดไปบนใบหน้า อาจารย์อาที่มาจากยอดเขาซีไหลท่านนั้นทราบทันทีว่าเขาพูดถึงใคร ก่อนจะยิ้มเล็กน้อย มิได้ว่ากระไร
“ไม่ว่าหลังจากนี้เจ้าจะผ่านการทดสอบหรือไม่ เนื้อหารายละเอียดในการทดสอบ โดยเฉพาะความรู้สึกที่รับรู้ในนั้น ห้ามเจ้านำไปบอกคนอื่น”
อาจารย์อาที่มาจากยอดเขาซีไหลท่านนั้นหุบยิ้ม ก่อนจะมองหลิ่วสือซุ่ยพลางกล่าว
หลิ่วสือซุ่ยนิ่งเงียบไปครู่จึ่งส่งเสียงตอบรับ
หมิงกั๋วซิ่งและอาจารย์อาท่านนั้นเดินออกไปจากห้อง พลางปิดประตู
หลิ่วสือซุ่ยเดินไปหน้าโต๊ะ ก่อนจะสูดหายใจอย่างตื่นเต้น
