จใส่และปกป้องหลิ่วสือซุ่ยอย่างดีที่สุด เขาคิดว่าตัวเองก็เข้าใจหลิ่วสือซุ่ยเป็นอย่างดีเช่นกัน เด็กคนนี้ไม่เพียงแต่จะมีพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยม สติปัญญาที่ไม่ธรรมดา ที่สำคัญกว่านั้นคือมีความสัตย์ซื่อ ขยันบำเพ็ญเพียร ฝึกปรือพื้นฐานได้ดีเยี่ยม โอกาสที่วันนี้จะผ่านการทดสอบมีสูงมาก
จากนั้นเขาก็ครุ่นคิดถึงคนที่เดิมทีตัวเองก็ให้ความสำคัญอย่างมากอีกคนหนึ่ง นั่นคือจิ๋งจิ่ว สำหรับเขาแล้ว พรสวรรค์ของจิ๋งจิ่วธรรมดา สติปัญญาก็ธรรมดา แต่ความสามารถในการวิเคราะห์และความรอบรู้ยอดเยี่ยมเหนือกว่าศิษย์ธรรมดาทั่วไปอย่างมาก บางทีอาจจะเหนือกว่าเขาเสียด้วยซ้ำ เพียงแต่…บุรุษหนุ่มผู้นั้นไม่มีใจแสวงหาความก้าวหน้าเลย เมื่อครึ่งปีก่อนเขาเคยใช้จิตจำแนกแห่งกระบี่มองดูครั้งหนึ่ง พบว่าจิ๋งจิ่วยังไม่มีเมล็ดพันธุ์แห่งเต๋างอกออกมา นี่ทำให้เขาผิดหวังเป็นอย่างยิ่ง
อาจารย์หลี่ว์มิได้ครุ่นคิดเรื่องนี้อีก เขากล่าวกับหลิ่วสือซุ่ยว่า “จำไว้ ใจที่ไม่ฟุ้งสำคัญที่สุด”
หลิ่วสือซุ่ยพยักหน้า ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องที่ดูเหมือนจะเป็นห้องธรรมดาห้องหนึ่งที่อยู่ด้านในหอกระบี่ โดยมีอาจารย์แลเพื่อนร่วมสำนักยืนมองดูอยู่
ผู้ที่รับผิดชอบการทดสอบครั้งนี้คืออาจารย์เซียนท่านหนึ่งจากยอดเขาซีไหลซึ่งเป็นยอดเขาที่หก และยังมีหมิงกั๋วซิ่งซึ่งเป็นอาจารย์เซียนที่ทำการจดบันทึกอยู่ด้านนอกประตูศาลาหนานซงครานั้นด้วย
“คารวะอาจารย์อาหมิง คารวะอาจารย์อาท่านนี้”
จ
