ี่จะเข้าสู่ชิงซาน เขาแอบรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย อย่างนี้ต่อให้ตนเองสามารถผ่านการทดสอบเข้าเป็นศิษย์ในสำนัก ก็ไม่อาจถือเป็นคนที่เร็วที่สุดได้ แต่จากนั้นเขาก็ดีใจขึ้นมา รู้สึกมีความมั่นใจมากขึ้นกว่าเดิม
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ต่างก็เป็นเมล็ดพันธุ์แห่งเต๋าแต่กำเนิด เจ้ามิอาจด้อยกว่าคนนั้น…ใครนะ”
หลิ่วสือซุ่ยรู้สึกจนปัญญา กล่าวว่า “ศิษย์พี่เจ้าล่าเยวี่ย”
จิ๋งจิ่วกล่าว “อ้อ”
บรรยากาศในที่พักพลันนิ่งเงียบขึ้นมา
มิใช่ว่าไม่มีอะไรจะพูดต่อ หากแต่เป็นเพราะหลิ่วสือซุ่ยคิดถึงเรื่องอื่นอีกมากมาย
มาถึงสำนักชิงซานได้ปีหนึ่ง ได้พบเจอผู้คนและเรื่องราวที่เมื่อครั้งที่อยู่ในหมู่บ้านคาดคิดไม่ถึง เขาเติบโตขึ้นด้วยความเร็วอย่างที่ยากจะจินตนาการได้
ยิ่งเขาเข้าใจมากขึ้น ก็ยิ่งรู้สึกไม่สงบ
มิว่าจะเป็นวิธีการหายใจเมื่อครั้งที่อยู่ในหมู่บ้านหรือว่าเรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น ล้วนแต่แสดงให้เห็นว่าจิ๋งจิ่วมีความลับมากมาย
ความลับเหล่านั้นจะเป็นปัญหาหรือไม่? จะเป็นเพียงปัญหาของพวกเขาหรือเป็นปัญหาของสำนักชิงซาน?
มิรู้นิ่งเงียบไม่นานเท่าไร ในที่สุดหลิ่วสือซุ่ยจึงถามเสียงเบาๆ ว่า “คุณชาย ท่านเป็นสายลับของสำนักอื่นหรือเปล่า?”
…………………………………………………………………………..
