เหล่าลูกศิษย์พากันคำนับอาจารย์หลี่ว์ ก่อนจะรีบอธิบายว่าศิษย์น้องจิ๋งจิ่วผู้นี้กำลังช่วยตนเองคลายข้อสงสัย
อาจารย์หลี่ว์สีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย สายตามองดูจิ๋งจิ่วที่ยังคงยกพู่กันเขียนหนังสืออยู่หลังโต๊ะ ภายในใจครุ่นคิดเจ้าหนุ่มนี่มีความสามารถอันใด ถึงได้กล้าพูดปดบอกตนจะไขปัญหาให้ ต้องการทำให้เหล่าศิษย์เข้าใจผิดเสียมากกว่า จากนั้นพลันคิดถึงความสัมพันธ์ระหว่างจิ๋งจิ่วแลหลิ่วสือซุ่ย จึ่งยิ่งรู้สึกตระหนกขึ้นมา กล่าวเสียงเบาว่า “เอามาให้ข้าดูหน่อย”
ในเวลานี้ จิ๋งจิ่วเขียนตัวหนังสือตัวสุดท้ายเสร็จเรียบร้อย หลิ่วสือซุ่ยเห็นเขามิได้มีท่าทีคัดค้านอะไร สองมือจึงหยิบกระดาษนั้นส่งให้แก่อาจารย์หลี่ว์
อาจารย์หลี่ว์รับแผ่นกระดาษเหล่านั้นมา เตรียมตัวจะตำหนิสักชุดหนึ่ง กระทั่งได้เห็นคำพูดบนกระดาษเหล่านั้น ภายในลำคอกลับส่งเสียงอุทานประหลาดใจออกมาเบาๆ
เหล่าลูกศิษย์ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องใดขึ้น จึงได้แต่ยืนรออยู่ด้านข้างอย่างกระวนกระวาย
อาจารย์หลี่ว์หรี่ตาลงเล็กน้อย มิได้กล่าวกระไรอีก หากแต่เริ่มพลิกอ่านกระดาษเหล่านั้นอย่างตั้งใจ
ภายในหอกระบี่ยิ่งเงียบขึ้นกว่าเดิม
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
ยิ่งอ่านไปเรื่อยๆ อาจารย์หลี่ว์ก็ยิ่งตกใจ
เคล็ดการบำเพ็ญขั้นแรกของสำนักชิงซานมิยาก เทียบกับสำนักอื่นแล้วถือว่าง่ายกว่า หากได้เคยสัมผัสความรู้เกี่ยวกับการบำเพ็ญมาก่อนที่จะเข้าสำนัก ก็น่าจะผ่านมันไปได้อย่างมิยากเย็นอะไร
หลิ่วสื
