บริเวณรอบๆ ศาลาหนานซงล้วนแต่มีศิษย์นอกสำนักกำลังฝึกฝนร่างกายกันอย่างหนัก
เวลาพวกเขาออกหมัด ดูคล้ายเต็มไปด้วยพละกำลัง ดุดันน่าเกรงขาม ทว่าความจริงแล้วพวกเขาระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง การควบคุมพลังอย่างแม่นยำคือหัวใจสำคัญของการฝึกในขั้นแรก ยิ่งไปกว่านั้นในตอนแรกมีศิษย์คนหนึ่งพลั้งมือทำกิ่งไม้ของต้นไม้โบราณกิ่งหนึ่งหักลงมา สีหน้าของเหล่าผู้ดูแลดูแย่อย่างมาก
ในอดีตผู้ดูแลเหล่านี้ก็เป็นศิษย์นอกสำนักเช่นเดียวกัน เพียงแต่เพราะไม่สามารถเข้าไปเป็นศิษย์ในสำนักได้ เวลานี้จึงมาเป็นผู้ดูแลอยู่ที่ศาลาหนานซง พวกเขาย่อมไม่หวาดกลัวศิษย์นอกสำนักเหล่านี้
ทันใดนั้นพลันมีเสียงแคร่กเสียงหนึ่งดังขึ้น กิ่งไม้ขนาดค่อนข้างใหญ่กิ่งหนึ่งตกลงมา
ลูกศิษย์คนหนึ่งเก็บหมัดที่เริ่มชาเล็กน้อยกลับ สีหน้าเหม่อลอยมองไปยังที่ๆ หนึ่ง คล้ายลืมเรื่องที่ว่ามีเหล่าผู้ดูแลคอยจับตาดูอยู่ไปเสียสนิท
เสียงผัวะทุ้มต่ำเสียงหนึ่งดังขึ้น ต้นไม้โบราณต้นหนึ่งถูกต่อยจนเป็นรูตื้นๆ ผิวไม้แตกร้าว ลูกศิษย์คนนั้นเก็บหมัดที่มีเลือดไหลกลับมา คล้ายว่าไม่ได้รู้สึกถึงความเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย
ลูกศิษย์คนหนึ่งที่ยืนพิงต้นสนด้วยท่าคันธนูนั่งลงไปกองกับพื้น
ภาพเหตุการณ์ที่คล้ายกันนี้เกิดขึ้นพร้อมกันในหลายๆ ที่ ภายในป่าตกอยู่ในความวุ่นวาย
จากนั้นมีเสียงพูดคุยดังขึ้นมา
“เกิดอะไรขึ้น?”
“พวกเจ้ากำลังดูอะไร?”
“ออกมาแล้ว!”
“คนๆ นั้นออกมาแล้ว!”
บริเวณที่ราบริมผา
