ก่อนหน้านี้หลิ่วสือซุ่ยกลับไปอ่านเคล็ดการบำเพ็ญเพียรขั้นต้นเล่มนั้นยังที่พักของตน เขาอ่านอย่างจริงจังและตั้งใจ ไม่นานก็จดจำเนื้อหาทั้งหมดได้
เวลานั้นพระอาทิตย์ยังไม่ตกดิน เขาเริ่มฝึกร่างกายตามหนังสือ
แรกเริ่มก็เป็นท่าทางต่างๆ จากนั้นเป็นการยืนคันธนูและสะพานโค้ง สุดท้ายจึงเป็นเพลงหมัดชุดหนึ่ง
เพลงหมัดชุดนั้นมิยาก หากแต่ต้องออกแรงต่อเนื่อง ค่อนข้างใช้เวลาอยู่ทีเดียว การหายใจของเขาเริ่มลำบากขึ้นมาอย่างมาก จนไม่สามารถฝึกต่อไปได้
แต่ขณะที่เขาเตรียมจะล้มเลิกการฝึก หน้าอกของเขาพลันขยับขึ้นมา การหายใจเข้าสู่จังหวะที่มีความแปลกประหลาดอย่างหนึ่ง แต่มันกลับสอดรับกับการออกแรงในตอนที่ปล่อยหมัดได้อย่างสมบูรณ์แบบ
จริงอยู่ที่จังหวะการหายใจแบบนั้นมันแปลกประหลาด ประเดี๋ยวทอดยาวประเดี๋ยวกระชั้น ดูคล้ายไม่มีกฎเกณฑ์ใดๆ ทว่าหลิ่วสือซุ่ยกลับคุ้นเคยกับมันเป็นอย่างดี ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่มีทางใช้มันออกมาได้
นั่นคือวิธีการหายใจที่จิ๋งจิ่วสอนเขาเมื่อครั้งยังอยู่ที่หมู่บ้าน
แม้นกระทั่งตอนนี้ เขาก็ยังมิรู้ว่าวิธีการหายใจเช่นนี้เรียกว่าเคล็ดลมหายใจประตูหยก แต่ตัวเขาที่ดูคล้ายจะงุ่มง่ามเลอะเลือน ทว่าความจริงแล้วฉลาดหลักแหลมนั้นรู้ดีว่านี่มันหมายความว่ากระไร
จิ๋งจิ่วมิได้กล่าวกระไร หากแต่มองดูเขา
หลิ่วสือซุ่ยเข้าใจความหมายของเขา จึ่งรีบยันกายลุกขึ้น
เมื่อครั้งที่อยู่ตรงปากทางเข้าหมู่บ้าน จิ๋งจิ่วเหลือบมองดูเขาก็รู้
