ควบคุมราชสำนักในแคว้นฉู่เป็นตระกูลใหญ่ๆ ไม่กี่ ตระกูล ในหมู่พวกเขาตระกูลถังมีอำนาจมากที่สุด แต่การควบคุมนั้นเข้มงวดเกินไป ตระกูลผางเป็นอันดับสองรองลงมา เป็นตระกูลที่ค่อนข้างเป็นจุดสนใจ คุณชาย…”
เห็นได้ชัดว่าหยางชูไม่พอใจกับความคิดของเขาจึงไม่ตอบ
ตัวฝูที่รินชาให้เขาพูดว่า “คุณชาย ให้บ่าวขายตัวให้ตระกูลถังดีหรือไม่เจ้าคะ แค่บ่าวรับใช้พวกเขาคงไม่ตรวจสอบเข้มงวดเพียงนั้น”
หยางชูส่ายหน้า “เด็กที่เกิดจากสาวใช้ในตระกูลขุนนางส่วนใหญ่ก็จะเป็นสาวใช้ต่อจากบิดามารดาตน น้อยมากที่จะซื้อสาวใช้จากข้างนอกยิ่งไปกว่านั้นสาวใช้ที่เข้าจวนเช่นนี้มักจะเข้าหาเจ้านายไม่ได้ พวกเราไม่ได้มีเวลามากถึงเพียงนั้น”
“เช่นนั้นทำอย่างไรดีเจ้าคะ” ตัวฝูเป็นกังวล “คุณหนูได้รับบาดเจ็บอีกฝ่ายก็เจ้าเล่ห์เพทุบาย…”
“อย่ากังวลไปเลย” อาสวนปลอบนาง “แม่นางหมิงเก่งกาจเพียงนั้น นางไม่เป็นอะไรหรอก อีกอย่างมีอาหว่านอยู่ด้วยเด็กคนนั้นมีความสามารถมากมายไม่ทำให้คุณหนูของเจ้าลำบากหรอก”
ตัวฝูเชื่อครึ่งสงสัยครึ่ง อาหว่านมีความสามารถนางรู้ดี แต่อีกฝ่ายไม่ได้เกลียดคุณหนูแค่วันสองวัน…
“ช่างเถอะ” หยางชูยอมแพ้ชั่วคราว “เข้าเมืองก่อนแล้วค่อยว่ากัน”
“คุณชาย!” หลายคน
