หตุใดจึงยังผ่านไปไม่ได้”
เจ้าหน้าที่ตอบว่า “ไม่ใช่เช่นนั้น แต่สัมภาระของพวกท่านมีมากเกินไปจึงต้องลงทะเบียนตามกฎ”
อาสวนยัดเงินให้อีกชิ้น “ได้โปรดท่านเจ้าหน้าที่ช่วยจัดการให้ด้วยตอนนี้ฟ้ามืดแล้วพวกเรายังหาโรงเตี๊ยมที่จะพักไม่ได้เลย!”
น้ำเสียงของเจ้าหน้าที่ดีขึ้นเล็กน้อย “เช่นนั้นท่านรออยู่ที่นี่สักครู่ข้าจะไปเรียกรองหัวหน้ามาให้”
“รบกวนท่านแล้ว”
โหวเหลียงมองออกไปข้างนอกสัญชาตญาณของโจรทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจอย่างมากจึงกระซิบ “คุณชาย เหตุใดข้าน้อยถึงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ”
หยางชูพูดอย่างไม่ใส่ใจ “ผิดปกติอย่างไร”
“ก็…” โหวเหลียงยังพูดไม่จบ เจ้าหน้าที่ และทหารทั้งหมดก็วิ่งมาที่นี่
“เป็นพวกเขา ล้อมเอาไว้!” เสียงตะโกนดังขึ้น และห้องทำงานก็ถูกล้อมไว้
…………….
