อยรีบเดินทางมาทั้งวันจึงรู้สึกไม่ค่อยสดชื่น อารมณ์เลย…โปรดให้อภัยด้วยเถอะขอรับ!”
เจ้าหน้าที่ชั่งน้ำหนักเงินในมือสีหน้าเขาดูอ่อนลงเล็กน้อย “ที่นี่คือจิงตูไม่ว่าจะเป็นคุณชายจากตระกูลใดก็ต้องปฏิบัติตามกฎ สัมภาระของพวกท่านยังไม่ได้รับการตรวจสอบ อาจใช้เวลาสักครู่หากคุณชายรอไม่ไหวไปรอที่ห้องทำงานสักครู่!”
ซึ่งหมายความว่าสิ่งของของพวกเขาจะต้องได้รับการตรวจสอบก่อน แต่ดูจากจำนวนเงินที่ได้ไปนั้นทำให้พวกเขาสามารถนั่งรอได้ โหวเหลียงถอนหายใจด้วยความโล่งอก และขอบคุณเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ดังนั้นทั้งสามคนจึงได้เข้าไปรอในห้องทำงาน ยกเว้นอาสวนที่ต้องเฝ้ารถ
เพราะมีคนสอดส่องมากเกินไปหยางชูจึงให้องครักษ์ของเขากระจายกันออกไป แยกย้ายกันเข้าเมืองเขาจึงพามาแค่สามคนเท่านั้นซึ่งก็คืออาสวน ตัวฝูแล้วก็โหวเหลียง
อาสวนเป็นองครักษ์ ตัวฝูเป็นสาวใช้ โหวเหลียงเป็นพ่อบ้านรวมกับคุณชายอย่างเขาด้วยเป็นกลุ่มสี่คนกำลังดี สัมภาระของพวกเขามีไม่น้อย รถม้าที่อาสวนขับจึงอัดเต็มไปด้วยสัมภาระมากมาย
เหล่าเจ้าหน้าที่ และทหารตรวจค้นทีละอัน หลังจากการตรวจค้นสิ้นสุดลง พวกเขาก็ยังไม่ปล่อยผ่านไปอาสวนจึงถามว่า “พวกเราไม่ได้พกสิ่งของต้องห้ามใช่หรือไม่ เ
