ชายชุดดำที่แอบเข้าไปในตระกูลถังถอยกลับในพริบตา แขกผู้ถูกโจมตีด้วยฝันร้ายก็ผล็อยหลับไป ถังเช่าก้มตัวลงประคองถังซี สีหน้าของถังซีซีดเซียวแม้จะลืมตาอยู่ แต่แววตานั้นดูเลื่อนลอย
ถังเช่ามองหมิงเวย “แม่นาง”
“วางใจเถอะเจ้าค่ะ เขาได้รับผลกระทบจากฝันร้ายเท่านั้นพักผ่อนสักสองวันน่าจะดีขึ้น”
ถังเช่าเอื้อมมือสัมผัส แต่ไม่พบบาดแผลที่ท้องของถังซี เขาถอนหายใจอย่างโล่งอก “ขอบคุณ”
เวินซิ่วอี๋มองหมิงเวยแล้วก็อดไม่ได้ที่จะขอความดีความชอบจากถังเช่า
“ศิษย์พี่ ท่านไม่จำเป็นต้องขอบคุณนาง นางหลอกลวงพวกเราที่นางพยายามไล่พวกเขาออกไปเพราะอีกฝ่ายก็เป็นศัตรูของนางเช่นกัน…”
ทางด้านหมิงเวยกลับขึ้นไปบนหลังคาพร้อมจี้เสียวอู่แล้ว
“ท่านจะไปไหน” ถังเช่าตะโกนถาม
“ห้องหนังสือเจ้าค่ะ” หมิงเวยโบกมือแล้วไต่เชือกกลับไป ถังเช่ามองไปที่แผ่นหลังของนางเป็นเวลานานโดยไม่พูดอะไรสักคำ จนกระทั่งเสียงของเวินซิ่วอี๋ดึงสติเขา
“ศิษย์พี่ ท่านมองอะไรน่ะ!” เวินซิ่วอี๋ถามด้วยความโกรธ
“ไม่มีอะไร” ถังเช่ามองความเละเทะในห้องนี้ “เตรียมทำความสะอาดด้วย”
เขาประคองถังซีออกไปเวินซิ่วอี๋รู้สึกสับสนอย่างอธิบายไม่ถูก แต่นักพรตจินก็มาพูดข้างกายนางว่า “สตรีจิตใจด
