พอเห็นถังซีฟื้นขึ้นมา คุณหนูเหลียงก็เลิกคิ้ว นางเงยหน้ามองหมิงเวยซึ่งอีกฝ่ายก็ยิ้มตอบ คุณหนูเหลียงเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างได้ นางประกบมือเข้าหากัน หยินหยางรอบตัวไหลเวียน
เมื่อไอวิญญาณสงบลงอีกครั้ง นางหันศีรษะมองไปรอบๆ และในที่สุดก็เข้าใจ “ท่านทำอะไรบางอย่างกับค่ายกลของข้าหรือ”
หมิงเวยชี้ไปที่เวินซิ่วอี๋ “แม่นางซิ่วอี๋ผู้นั้นเป็นคนควบคุมหนอนพิษกู่ วิชาพิษกู่ของนางได้รับการสืบทอดมาจากสำนักหมอผีโบราณ การใช้พิษกู่ร่วมกับหยินหยางสามารถเจาะค่ายกลของท่านได้อย่างพอดี”
คุณหนูเหลียงเข้าใจ “ค่ายกลหยินหยางที่บุรุษตัวใหญ่ผู้นั้นสร้างขึ้นเป็นเพียงสิ่งหลอกล่อให้ตายใจ ท่านอาศัยโอกาสที่ข้าพัวพันอยู่กับเขาให้นางแทรกซึมเข้ามาหมายความว่าเป็นข้าที่เข้ามาอยู่ในค่ายกลของท่านสินะ”
หมิงเวยยิ้ม “วิชาฝันร้ายไม่ได้มีแค่ท่านผู้เดียวที่ทำได้”
นางใช้ประโยชน์จากความทระนงตนของคุณหนูเหลียงที่เชี่ยวชาญในวิชาฝันร้ายซึ่งคงไม่คาดคิดว่าจะถูกผู้อื่นตลบหลังกลับ
“วิชาฝันร้ายหรือ” จี้เสียวอู่ลูบคาง และคิดอยู่ครู่หนึ่ง “คืนนั้นที่พวกเราพบกันครั้งแรก เจ้าให้ข้าปีนเชือกนั่นก็เป็นวิชาฝันร้ายด้วยใช่หรือไม่”
หมิงเวยพยักหน้าแล
