นดีนัก แต่ก็หยิบขลุ่ยส่งให้นาง
คืนนี้จะมีการเปลี่ยนแปลงสตรีผู้นี้ถือเป็นสหายชั่วคราว มีขลุ่ยอยู่ในมือบางทีนางอาจช่วยได้นิดหน่อย หมิงเวยรับมันมาลูบไล้ด้วยความรัก
เวินซิ่วอี๋เห็นนางเป็นเช่นนี้ก็อารมณ์เสียนัก “หากไม่ใช่เพราะศิษย์พี่ยังไม่กลับมา มีหรือจะต้องการท่าน!”
“คุณหนูเวินหมายถึงคุณชายรองหรือ” เวินซิ่วอี๋แค่นหัวเราะ
หมิงเวยถามนางด้วยรอยยิ้ม “คุณชายรองที่คุณหนูเวินพูดถึงช่างน่าทึ่งนัก! ข้าขอถามหน่อยว่าพวกท่านไปแคว้นฉีเพื่อยั่วยุให้องค์ชายรองก่อกบฏนั้นเป็นแผนของคุณชายรองใช่หรือไม่”
เวินซิ่วอี๋มองนางแล้วยิ้มเยาะ “ทำไมหรือ ท่านยังต้องการแก้แค้นอยู่หรือ”
“คุณหนูเวินพูดอะไรน่ะ” หมิงเวยทำหน้าไร้เดียงสา “การต่อสู้ระหว่างแคว้นจะมาพูดเรื่องแก้แค้นไม่แก้แค้นได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้นพวกท่านเริ่มต้นจากตระกูลเวิน ใช้ประโยชน์จากองค์ชายที่ถูกปลดอย่างเต็มที่ยังไม่สายเกินไปที่จะชื่นชมอุบายนี้! หากไม่ใช่เพราะพวกเราเห็นความผิดปกติเกรงว่าพวกท่านคงทำให้แคว้นฉีเกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่ได้”
“ฮึ!” เวินซิ่วอี๋ได้ยินนางพูดเช่นนั้นก็เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยด้วยความภาคภูมิใจ
แต่ภูมิใจได้ไม่เท่าไร จู่ๆ นางก็รู้สึกว่าในเมื่อ
