อไม่”
“พี่ห้าอย่าพูดเหลวไหลสิ ข้างดงามเช่นนี้จะไม่ต้องการได้อย่างไร”
“เช่นนั้นเจ้าก็ใจโลเล!”
“พูดแค่นี้เอง พี่ห้าดูจิตใจไม่สงบเช่นนี้ หรือว่าข้าพูดแทงใจกันเจ้าคะ”
“เฮ้อ! หมิงเสี่ยวชี เจ้าหน้าหนาเกินไปแล้ว!”
ขณะที่สองพี่น้องกำลังทะเลาะกัน อีกด้านหนึ่งมีคนเดินทางในตอนกลางคืนเข้าสู่อี๋ตูผ่านทางน้ำที่ดูซับซ้อน
เรือน้อยแล่นบนน้ำอย่างสบายๆ สะท้อนแสงจันทร์ที่ลอยบนผิวน้ำเป็นทิวทัศน์ที่งดงามราวภาพวาด มีคนออกมาจากเรือเขายืนบนหัวเรือแล้วถอนหายใจ
“เมืองน้ำอี๋ตูช่างสมคำร่ำลือ! พี่ถัง บ้านเกิดของท่านงดงามมากสองสามปีนี้ท่านไม่อยากกลับมาเลยหรือ”
ภายในห้องโดยสารมีเสียงดังขึ้นมาอย่างแผ่วเบา “ไม่มีสิ่งใดให้คะนึงถึง ย่อมไม่มีความรู้สึกอยากกลับมา”
…………….
