ฮูหยินผู้เฒ่าถังยืนอยู่ชั้นบนทอดมองดูหมิงเวยเดินไปส่งถังซีที่ทางเดินสายเล็ก ถังซีพูดอะไรสักอย่างหมิงเวยทำความเคารพ จากนั้นก็ยืนอยู่กับที่มองเขาเดินออกจากสวนไป
เมื่อเขาก้าวออกจากประตูสวนถังซีก็มองย้อนกลับไป
ฮูหยินผู้เฒ่าถังถาม “คุณหนูเจ็ด…รู้จักกับเสี่ยวฉือตั้งแต่เมื่อไร”
ไป่หลิงเหลือบมอง และตอบอย่างระมัดระวัง “เมื่อไม่กี่วันก่อนเจ้าค่ะ ตอนที่ท่านกลับมา ฮูหยินใหญ่เชิญคุณหนูเจ็ดให้มาดูอาการป่วยของท่าน หลังจากนั้นนายท่านสิบก็ออกมาสอบถามเรื่องอาการป่วยของท่านเจ้าค่ะ”
“เช่นนั้นพวกเขาก็รู้จักกันมาหลายวันแล้ว”
“เจ้าค่ะ” ฮูหยินผู้เฒ่าถังไม่พูดอะไร
เมื่อหมิงเวยกลับมาอีกครั้งนางยังคงมีใบหน้าที่ใจดีอีกทั้งยังพูดคุยหัวเราะกับอีกฝ่าย
…………
ภายในเรือนใหญ่มีข่าวลือแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วมาก หลังจากที่ฮูหยินผู้เฒ่าถังหายจากอาการป่วย เรื่องราวของคุณหนูเจ็ดก็แพร่กระจายอย่างรวดเร็วผ่านปากของสาวใช้
บางคนบอกว่าฮูหยินผู้เฒ่าใจดี และช่วยชีวิตเด็กสาวกำพร้าระหว่างทาง แต่นางไม่คาดคิดว่านางจะมีวิชาการแพทย์ที่ยอดเยี่ยมสามารถรักษาอาการป่วยเรื้อรังของฮูหยินผู้เฒ่าได้
บางคนก็บอกว่าพวกเขาได้ยินมาว่าคุณหนูเจ็ดผู้นี้เป็นคุณหนูในห้องหอ
