ล้ว…”
“หงฝู!” เสียงเรียกเบาๆ ดังตามมาด้วยเสียงเดินบนขั้นบันได และมีคนลงมาจากด้านบน
ถังซีหันไปมองสตรีใบหน้างามปัดแป้งฝุ่นเดินลงมาอย่างช้าๆ นางหยุดตรงหน้าเขาแล้วย่อกายทำความเคารพ
“ขอบคุณนายท่านสิบที่เป็นห่วงเจ้าค่ะ ข้าไม่เป็นอะไร”
ครั้งนี้ไม่มีม่านลูกปัดกั้นพวกเขาทั้งสองเมื่อเผชิญหน้ากันเช่นนี้ทำให้มองเห็นอีกฝ่ายได้อย่างแท้จริง ถังซีกวาดตามองนอกจากไม่มีเครื่องประดับ และเสื้อผ้าบางไปหน่อยคุณหนูเหลียงก็ดูปกติดี นางน่าจะไม่เป็นไรใช่หรือไม่
ถังซีคิดแล้วพูดว่า “อย่างไรก็ต้องระวังตัวหน่อย พวกท่านลองค้นหาสถานที่ที่น่าสงสัยอย่างเช่นใต้เตียงหรือในตู้เสื้อผ้า อย่าให้โจรใช้ประโยชน์จากมันได้”
เมื่อได้ยินดังนั้นสาวใช้รู้สึกประหม่าจึงรีบถามว่า “คุณหนูอยู่ที่นี่ก่อนนะเจ้าคะ บ่าวจะรีบไปค้นหาดู”
คุณหนูเหลียงลังเล “หากเกิดอะไรขึ้นพวกเจ้าจะไม่เป็นอันตรายหรือ”
ถังซีตอบ “แค่เผื่อไว้ ตามหลักแล้วไม่เป็นอะไรหรอก”
“เช่นนั้นก็ได้เจ้าค่ะ” คุณหนูเหลียงพยักหน้า “พวกเจ้าระวังตัวด้วยหากมีอะไรผิดปกติ ลงมาก่อนแล้วค่อยว่ากัน”
“เจ้าค่ะ” สาวใช้ขึ้นไปชั้นบนด้วยกัน และเสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นเหนือศีรษะของพวกเขา ทำให้ชั้นล่างเหลือเพียงถังซี และคุณห
