โกรธเอา”
“เอ๋ๆ เหตุใดบ่าวถึงได้เห็นคุณหนูกำลังยิ้มอยู่ล่ะเจ้าคะ”
“แน่นอนว่าเจ้ามองผิด คุณหนูกล้าพูดหรือไม่เจ้าคะ”
“พอแล้ว! ดึกดื่นป่านนี้รีบพาคุณหนูไปพักผ่อนดีกว่า ว่าแต่เหตุใดจู่ๆ ถึงมีโจรบุกมาได้นะ”
ฝีเท้าดังขึ้นบนบันไดเหล่าสาวใช้ก็ล้อมคุณหนูเหลียงขึ้นไปชั้นบน กลับมาที่ห้องโถงอันเงียบสงบ ไอสีดำก็แทรกซึมอีกครั้ง
…………
ถังซีกลับมาที่เรือนของตนเอง หมิงเวย และจี้เสียวอู่กำลังคุยกันอยู่
“ข้าหิวมาก มีอะไรให้กินหรือไม่”
“พี่ห้าอดทนไม่ได้หรือเจ้าคะ อยู่บ้านผู้อื่นตอนกลางดึกยังมัวแต่คิดเรื่องของกินอีก”
“คุณชายจี้ ที่นี่มีชา…”
“ไม่ใช่ของร้อนทานไม่อร่อย แต่มีพวกบะหมี่หรือไม่”
“เอ่อ…”
ถังซีผลักประตู และเดินเข้าไป “ไห่เอี้ยน เจ้าไปนำของว่างมื้อดึกจากที่ครัวมา”
“เจ้าค่ะ” ไห่เอี้ยนรีบถอยออกไปด้วยความโล่งใจ
บ่าวรับใช้ส่วนตัวของถังซีจะเข้ามารินชา แต่ถูกเขาห้ามไว้ “ไม่ต้องมาปรนนิบัติข้าหรอก พวกเจ้าไปพักผ่อนเถอะ”
“นายท่านสิบ…” บ่าวรับใช้มองสองพี่น้องอย่างไม่ไว้ใจ ที่นี่มีสองคนที่ไม่รู้ที่มา ถ้าหาก…
“ไปเถอะ”
เขายืนกรานเช่นนั้นบ่าวรับใช้จำต้องถอยออกไป “ขอรับ”
เมื่อประตูปิดลงถังซีสะบัดชายเสื้อ และนั่งตรงข้ามพวกเขา “เ
