เงาร่างของอีกฝั่งรางๆ จึงก้มศีรษะให้อีกฝ่าย
ทางนั้นเองก็ทำความเคารพเขาเช่นกัน และพูดขึ้นก่อนว่า “จู่ๆ นายท่านสิบก็แวะมาเยือน มีเรื่องอันใดหรือเจ้าคะ”
น้ำเสียงอันไพเราะ และนุ่มนวลนั้นเหมือนกับในความทรงจำ ถังซียอมรับในการแต่งงานครั้งนี้ ในปีที่พวกเขาสองคนพบกันที่จิงตู คุณหนูเหลียงในความทรงจำของเขาเป็นสตรีที่ไร้ที่ติ สุภาพอ่อนโยน และเชี่ยวชาญด้านกวี ซึ่งเขาพอใจมาก
ถังซีผ่อนคลายอารมณ์ และตอบว่า “เกี่ยวกับงานแต่งงาน อี๋ตูมีธรรมเนียมบางอย่าง…”
เขาทวนธรรมเนียมการแต่งงาน คุณหนูเหลียงตอบกลับว่า “เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม ในเมื่อแต่งงานที่อี๋ตูต้องเป็นไปตามประเพณีท้องถิ่น นายท่านสิบไม่ต้องกังวลเจ้าค่ะ ข้าไม่มีความเห็นใดๆ เจ้าค่ะ”
“ขอบคุณคุณหนูเหลียงที่เข้าใจ” เขาชะงักไปพักหนึ่ง และเงยหน้าขึ้นมองคนในม่าน และถามอย่างไม่แน่ใจ “คุณหนูเหลียงมาไกลถึงอี๋ตูคงจะไม่สามารถปรับตัวได้ในสองสามวันนี้ สภาพอากาศในอี๋ตูจะร้อนกว่าในหยวนเฉิงเล็กน้อยมาช่วงแรกๆ อาจไม่รู้สึกสดชื่นเท่าไรนัก”
อีกด้านของม่านตอบกลับอย่างแผ่วเบา “อาจอบอ้าวนิดหน่อย แต่ตอนนี้เพิ่งเดือนสาม ยังไม่ถึงกับร้อนมากนักเจ้าค่ะ”
ถังซีหาหัวข้อคุยได้แล้ว “เช่นนั้
