้ทันเวลาเช่นนี้คนผู้นั้นจะต้องอยู่ชิดใกล้”
สีหน้าของถังซีเปลี่ยนไป “ไม่มีทางเป็นแขกที่นั่นได้หรอกท่านดูผิดแล้ว”
หมิงเวยสงสัย “เหตุใดนายท่านสิบถึงมั่นใจเพียงนี้เจ้าคะ ตระกูลถังใหญ่เช่นนี้ ไม่แน่ว่าที่นั่นอาจมีอะไรซ่อนอยู่”
“ข้าบอกว่าไม่มีทางก็ไม่มีทางสิ! ฟ้ามืดแล้วคุณหนูเจ็ดกลับไปเถอะ!”
ถังซีพูดเสียงกร้าวแล้วหันหลังเดินจากไป หมิงเวยอธิบายไม่ถูก และเหลือบไปในทิศทางนั้นอีกครั้ง มีผู้ที่เก่งกาจอาศัยอยู่ที่นั่นหรือถึงได้ไม่สงสัย
จนกระทั่งเสวี่ยอิงมารับนางถึงได้เอ่ยปากถามไป
เสวี่ยอิงตอบ “ที่นั่นคือสวนหลานซินเจ้าค่ะ ผู้ที่อาศัยอยู่คือคุณหนูเหลียง”
“คุณหนูเหลียงหรือ” หมิงเวยคิด “คู่หมั้นของนายท่านสิบใช่หรือไม่”
เสวี่ยอิงพยักหน้า “ใช่เจ้าค่ะ ตระกูลเหลียงอยู่ไกลถึงหยวนเฉิงขบวนส่งเจ้าสาวมาถึงอี๋ตูเมื่อไม่กี่วันก่อนนี้เองเจ้าค่ะ”
หมิงเวยอดไม่ได้ที่จะแสดงท่าทีแปลกๆ ไม่น่าแปลกใจในปฏิกิริยาของถังซี การบอกว่าคู่หมั้นของเขาน่าสงสัยแน่นอนว่าเขาคงไม่พอใจ แต่คุณหนูเหลียงผู้นี้ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับนางหากพิจารณาเป็นกลางหมิงเวยยังคงสงสัยอยู่
อืม…คงต้องหาวิธีพบคุณหนูเหลียงผู้นี้เสียแล้ว…
………………
[1] โถวหมิงจ้วง : ใบรับรอง
