้องรบกวนคุณหนูเวินไม่ใช่หรือ”
ใบหน้าของเวินซิ่วอี๋บิดเบี้ยวนางแค่นหัวเราะ จากนั้นก็คว้ายันต์จากมือของหมิงเวย และหันหลังกลับ เมื่อนางยืนอยู่ตรงมุมนั้น และระดมพลังเพื่อสะกดยันต์ กระจกแปดเหลี่ยมก็หยุ ดร้องทันที เวินซิ่วอี๋รู้สึกได้ถึงพลังที่พัดผ่านร่างกายนาง
แม้ว่านางจะอยู่ชั้นบน ฉือชิ่งอยู่ชั้นล่าง แต่นางก็สามารถ ‘เห็น’ ได้ชัดเจนว่าฉือชิ่งกำลังทำอะไรอยู่ เขาเคลื่อนไหวอย่างไร ยกมืออย่างไร กระตุ้นการไหลเวียนของหยินหยางอย่างไร
โลกรอบตัวในสายตาของนางเปลี่ยนไป เวินซิ่วอี๋กลายเป็นส่วนหนึ่งของค่ายกล ที่แท้โลกในสายตาของอาชิ่งเป็นเช่นนี้เองหรือ กระแสพลังหยินหยางเป็นเช่นนี้เองหรือ เอ๋…พลังของตนเห หมือนจะมีท่วงทำนองประสานกับมัน ขึ้น ลง ขึ้น ลง…
เวินซิ่วอี๋ค่อยๆ เคลิบเคลิ้ม ฝันร้ายถูกฉือชิ่งลากลงมาทีละน้อย
ทันทีที่มันจากไปแขนเสื้อของหมิงเวยก็ขยับ และงูขาวตัวเล็กก็พุ่งออกมากัดอย่างรวดเร็ว
ไอสีดำเข้าทางปากของงูขาวตัวน้อย มันกลับไปในแขนเสื้อของหมิงเวยอย่างรวดเร็ว
ด้วยการกัดนี้ฉือชิ่งจึงประสบความสำเร็จในการลากฝันร้ายลงมา มีไอหยินหยางห่อหุ้มไว้ และไม่ว่าฝันร้ายจะดิ้นรนแค่ไหนมันก็ไร้ประโยชน์
ฉือชิ่งถ
