องคนมองหน้ากันคนอายุน้อยกว่ากระซิบ “พวกเราไปถามดีหรือไม่พี่ไป่หลิง”
สาวใช้ที่โตกว่าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นก็ยิ้มให้หมิงเวย “เช่นนั้นพวกเราจะไปถามพี่สาวที่รับใช้ข้างกายฮูหยินผู้เฒ่าให้เจ้าค่ะ”
หมิงเวยทำความเคารพ “ขอบคุณพี่สาวทั้งสองมาก พวกเราเดือดร้อนได้มาอยู่ที่นี่ แต่ไร้สมบัติติดกายนี่เป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ หวังว่าคงไม่ปฏิเสธ” พูดจบนางก็วางลูกปัดทองคำสองเม็ดไว ว้บนมือของสาวใช้ทั้งสอง ลูกปัดทองคำนี้ถูกถอดออกจากเครื่องประดับบนศีรษะของนางซึ่งมีความประณีตมาก
สาวใช้ของตระกูลถังต่างเห็นโลกกว้างมามากแค่มองก็รู้ว่าเป็นของมีค่ามากจึงรีบส่งคืนกลับไป
“เรื่องเล็กน้อยเจ้าค่ะ บ่าวมิกล้ารับคำขอบคุณหรอก”
หมิงเวยพยายามมอบให้อีกครั้ง แต่พวกนางก็ไม่รับ ดูเหมือนพวกนางจริงใจจริงๆ จึงยอมหยุด ในใจคิดว่าการสั่งสอนอบรมของตระกูลสูงศักดิ์นั้นเข้มงวดจริงๆ แม้แต่สาวใช้ก็เป็นเช่นนี้ด้ วย
ในตอนที่กำลังเดินทางไปยังเรือนของฮูหยินผู้เฒ่าหมิงเวยก็พูดคุยกับพวกนาง
“ตอนที่ข้ามาถึงได้ยินพี่สาวทั้งสองบอกว่าฮูหยินผู้เฒ่านอนไม่หลับต้องขออภัยด้วย ข้าไม่ได้ตั้งใจที่จะแอบฟัง”
สาวใช้ที่อายุมากกว่าพูดตะกุกตะกักว่า “ฮูหยินผู้เฒ่าชราม
