ปิดปากถาม “พวกท่านสองคนลอยมาจากท่าเรือหรือ”
จี้เสียวอู่กล่าวขอบคุณอีกฝ่ายแล้วตอบว่า “ขอรับ ท่าเรือเกิดไฟไหม้ ข้าน้อยกับน้องสาวไม่ระวังจึงตกเรือ และลอยมาที่นี่โดยไม่ได้ตั้งใจ”
“อย่างนี้นี่เอง” ชายชราหันกลับไปสั่งการ “เรือของพวกเราจอดอยู่ข้างหน้า พวกท่านตามข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนดีหรือไม่ อากาศเย็นเช่นนี้ปล่อยให้หนาวนานเกรงว่าจะไม่สบายเอา”
จี้เสียวอู่เหลือบมองหมิงเวยเมื่อเห็นว่านางไม่คัดค้านเขาจึงตอบไปว่า
“ขอบคุณมากขอรับ”
เรือลำเล็กหันหลังกลับ และหลังจากนั้นไม่นานก็เข้าสู่ท่าเรือส่วนตัว มีเรือลำใหญ่จอดอยู่ที่นั่น
ชายชราเชิญพวกเขาลงจากเรือ และพาพวกเขาเข้าไปในเรือใหญ่ จากนั้นก็พูดกับบ่าว และสาวใช้ว่า “ต้มน้ำร้อน และพาแขกไปเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วย”
“เจ้าค่ะ”
หลังจากที่หมิงเวย และจี้เสียวอู่เดินตามพวกเขาเข้าไป ชายชราก็เดินไปตามถนนอีกสายหนึ่ง และเข้าไปในลาน
ภายในห้องโถงสว่างไสว และมีหญิงชราผมสีดอกเลานั่งอยู่ตรงกลาง
เมื่อสาวใช้เห็นว่าเป็นเขาจึงเข้าไปรายงานในห้อง “พ่อบ้านจี๋มาแล้วเจ้าค่ะ”
พ่อบ้านจี๋เข้าไปทำความเคารพ และรายงานว่า “ฮูหยินผู้เฒ่า เป็นความจริงที่ท่าเรือถูกไฟไหม้ บ่าวช่วยชีวิตคนสองคนไว้ได้ข
