ของเขาในตอนนี้ไม่สามารถว่าราชกิจได้ เขาฟังเผยกุ้ยเฟยอ่านหนังสือทุกวัน และให้ว่านต้าเป่าเล่าเรื่องใหม่ๆ แก้เบื่อ
ในตอนที่เผยกุ้ยเฟยมาถึงฮ่องเต้ถามนางว่า “ได้ยินว่าอาเหยี่ยนพลิกไปกว่าครึ่งเมืองหลวงเพื่อค้นหาคนงั้นหรือ”
เผยกุ้ยเฟยตกใจ “เหตุใดฝ่าบาทถึงทราบเร็วเพียงนี้เพคะ”
ฮ่องเต้พูด “เมื่อครู่ว่านต้าเป่าพูดเรื่องนี้ขึ้นมา”
เผยกุ้ยเฟยป้อนยาให้เขาแล้วพูดว่า “หม่อมฉันไม่อยากให้ฝ่าบาทเป็นกังวล เด็กคนนี้ไม่ได้ตั้งใจ ความจริงคือ….”
เมื่อเห็นนางเลิกคิ้วฮ่องเต้จึงถามว่า “มีข่าวลือว่าอาเหยี่ยนเป็นเช่นนี้เพราะมีคนลักพาตัวสาวใช้ของเขาไปเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
เผยกุ้ยเฟยวางถ้วยยาลงเช็ดมุมปากให้เขาแล้วพูดว่า “มีคนหายตัวไป แต่เขาไม่กล้าปล่อยข่าวออกไปเพคะ”
“ผู้ใดกัน”
เผยกุ้ยเฟยถอนหายใจ และตอบไปว่า “เป็นคุณหนูหมิงเพคะ”
ฮ่องเต้ตกใจ “เป็นนางงั้นหรือ ตอนนี้ยังหาไม่พบหรือ”
“เพคะ” เผยกุ้ยเฟยก้มหน้าลง “อาเหยี่ยนไปขอความช่วยเหลือจากอันอ๋อง ให้ช่วยเชิญท่านราชครูมาทำนายทิศทาง และไล่ตามไปทางใต้ตอนนี้ยังไม่มีข่าวคราวเพคะ”
ฮ่องเต้ครุ่นคิด “เรื่องนี้ไม่เหมาะที่จะให้ผู้ใดรู้จริงๆ ใครเป็นคนลักพาตัวคุณหนูหมิงกัน”
“เป็น…กบฏที่เหลืออยู
