สริมทีละเล็กละน้อย ส่วนวิชาหมอผี…อันที่จริงมีแพร่หลายอย่างมากระหว่างต่างเผ่า แม้ว่าบางส่วนจะรู้เพียงผิวเผินบางส่วนได้เปลี่ยนรูปร่างไปแล้ว แต่ก็สามารถส สืบย้อนไปถึงเมื่อหลายพันปีก่อนได้ สิ่งที่ข้าทำในวันนั้นไม่ใช่ระบำพิชิตมารแบบมาตรฐาน แต่การสื่อสารระหว่างหยินหยางก็เหมือนกับวิชาหมอผีโบราณ”
นางเหลือบมองฉือชิ่ง และเห็นแววตาที่สั่นไหวของเขานางจึงพูดต่อไปว่า
“สำนักหมอผีของพวกท่านคงถ่ายทอดบันทึกโบราณมาบางส่วนแล้ว รากฐานหยินหยางของท่านแข็งแกร่งที่สุดที่ข้าเคยพบ แม้ว่าจะเป็นไปไม่ได้ที่จะเรียกมรดกสืบทอดในอดีตกลับคืนมา แต่ถ้าสามาร รถสืบหาหลักการของมัน และตามเบาะแสที่บรรพจารย์ทิ้งไว้ก็จะสามารถสร้างวิชาลับใหม่ๆ และไม่เป็นแค่ความคิดลมๆ แล้งๆ อีก”
เมื่อพูดถึงตรงนี้นางก็ได้นำเบี้ยของตนเองออกมาแล้ว
ฉือชิ่งมองนางด้วยสายตาค้นหา “ท่านต้องการอะไร”
หมิงเวยก้มหน้ายิ้มด้วยความเขินอายเล็กน้อย และเอื้อมมือไปจัดการผมที่ยุ่งเหยิงของตนเอง ตลอดทั้งคืนที่ผ่านมาทั้งถูกลอบทำร้าย จากนั้นก็ซ่อนตัวอยู่ในหลุมเป็นเวลานานสุดท้ายก็ถู กโยนลงเรือพลิกคว่ำไปมา เสื้อผ้าหน้าผมเลอะเทอะไปหมด
“ข้าต้องการอะไร คุณชายฉือยังไม่รู้อีกหรือ ด้วย
