ผุดขึ้นที่หน้าผากนางเล็กน้อย อาการบาดเจ็บภายในนั้นรุนแรงเกินไป เวินซิ่วอี๋ไม่มีเจตนาที่จะรักษาพวกเขาเลย
โชคดีที่อาหว่านได้ให้ยาแก่พวกเขามาก่อนซึ่งปกป้องชีพจรของพวกเขาไว้ ตอนนี้เลยสามารถกระโดดโลดเต้นได้อยู่
“พี่ห้า ท่านใช้กำลังภายในรักษาตัวเองหรือเจ้าคะ”
จี้เสียวอู่กลอกตา “ข้าดูโง่เพียงนั้นเลยหรือ” เขาศึกษามานานกว่าสามปีแล้ว
หมิงเวยพูด “พวกเขาไม่รักษาพวกเรา พวกเราจำเป็นต้องพึ่งตนเองเจ้าค่ะ”
“รู้แล้ว” ตัวเรือแกว่งไปมาเบาๆ พวกเขาอยู่ไกลจากหยุนจิง และห่างไกลจากแคว้นฉี
หมิงเวยพูดเสียงเบา “ไม่คิดเลยว่าข้าจะมาแคว้นฉู่ด้วยวิธีนี้”
ตอนนี้นางมีปริศนาที่สงสัยมากมายในใจตำหนักดวงดาวเป็นองค์กรแบบใด และมีความลับอะไรซ่อนอยู่บนแผนที่นั้น
นอกจากนี้ ‘อาจารย์’ ที่นางเห็นเมื่อคืนคืออะไรกันแน่ คนที่ชื่อหมิงเซียวเรียกตนเองว่าปรมาจารย์แห่งชีวิตมีความสัมพันธ์อะไรกับท่านอาจารย์
ความลับเหล่านี้นางต้องการค้นหาคำตอบทีละอย่าง บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลว่าเหตุใดนางถึงกลับมาในยุคสมัยนี้
