“สถานการณ์ของนางเป็นอย่างไรบ้าง”
“น่าจะยังมีชีวิตอยู่” เสวียนเฟยชี้ไปที่หลุม “ในเมื่อนางซ่อนตัวอยู่ที่นี่ก็หมายความว่านางรักษาชีวิตไว้ได้”
หยางชูถอนหายใจยาว “แล้วหลังจากนั้นล่ะ”
“หลังจากนั้น…” เสวียนเฟยมีสีหน้างงงวย “มันแปลกเล็กน้อย หากเป็นการต่อสู้เพียงฝ่ายเดียว นางไม่จำเป็นต้องซ่อนตัวอยู่ที่นี่มันเหมือนกับว่านางพ้นจากอันตรายชั่วคราวจึงพักอยู่ที่ นี่สักพัก”
“อะไรคือพ้นจากอันตรายชั่วคราวท่านหมายความว่าผู้ที่ทำร้ายนางจากไปแล้วหรือ”
เสวียนเฟยครุ่นคิด “ข้ามีความรู้สึกว่าผู้ที่ลักพาตัวนางไปไม่ใช่ผู้เดียวกับผู้ที่ทำร้ายนาง”
หยางชูตกตะลึง “มีคนอื่นมาด้วยงั้นหรือ”
เสวียนเฟยพยักหน้า “ข้าได้กลิ่นผงยาแปลกๆ ราวกับว่ามีผู้อื่นมา”
ผงยา…เวินซิ่วอี๋!
หยางชูหันศีรษะ และตะโกนว่า “อาสวน ค้นหาทางใต้โดยเฉพาะด่านทางไปแคว้นฉู่!”
