“ปล่อยข้า!” เวินซิ่วอี๋ดิ้นรน ชายคนนั้นวิ่งออกไปไกล และเมื่อเห็นว่าวัดฉางเซิงอยู่ไกลออกไปถึงยอมวางนางลง
“ฉือชิ่ง! ท่านกล้ามากที่กล้าทำอย่างนี้กับข้า!” แววตาของเวินซิ่วอี๋โกรธจัด
ฉือชิ่งตอบกลับ “ข้าทำเพื่อช่วยชีวิตท่าน! ก่อนหน้านี้ท่านก็เสียเปรียบมาแล้ว เหตุใดถึงไม่หลาบจำบ้าง”
เวินซิ่วอี๋โกรธมาก “ท่านพูดอะไร”
ฉือชิ่งไม่ยอมถอยเขาพูดว่า “ซิ่วอี๋ ท่านอย่าลืมว่าข้าเป็นศิษย์พี่ของท่าน!”
“แล้วอย่างไร เจ้าสำนักหมอผีก็คือข้า!”
ฉือชิ่งมองนางด้วยความผิดหวัง “ท่านยังจำได้ว่าท่านเป็นเจ้าสำนักอยู่หรือ แล้วดูสิ่งที่ท่านทำ! ถึงการลอบสังหารจะล้มเหลว แต่คุณชายรองไม่ได้บอกว่าต้องทำให้สำเร็จ เหตุใดท่านต้อ องแข่งขันกับแม่นางหมิงถึงเพียงนั้นด้วย ตอนนี้เราสูญเสียกองกำลังลับในวัดฉางเซิงไปโดยเปล่าประโยชน์ นี่เป็นการทำลายแผนการใหญ่ของคุณชายรอง!”
“ไม่ใช่เพราะท่านลากข้ามาถึงได้เป็นเช่นนี้หรอกหรือ!” เวินซิ่วอี๋ยิ่งโกรธจัด
“ไม่อย่างนั้นอย่างน้อยข้าก็สามารถสังหารเยวี่ยอ๋องได้ ศิษย์พี่บอกว่านอกจากฮ่องเต้แคว้นฉีแล้วผู้ที่สำคัญที่สุดคือเขา!”
“แล้วท่านฆ่าเขาได้หรือไม่” ฉือชิ่งพูดตัดบท “พวกเราล้อมเขานานเพียงนั้นแต่ยังฆ่าเขาไ
