้เขา “คืนให้ท่าน! เกิดเรื่องขึ้นกับน้องหญิงข้าจะไปดู!”
“หมายความว่าอย่างไร”
จี้เสียวอู่วิ่งอย่างรีบร้อน เมื่อเขาออกจากโรงน้ำชาเขาก็หันกลับไปพูดว่า “พวกท่านรีบกลับไปเร็ว!”
………….
เมื่องูขาวออกโรงหนอนพิษกู่ก็ถูกกวาดจนเรียบ มันเลียปากด้วยความพึงพอใจแล้วอยากจะได้คำชม แต่จู่ๆ มันก็ต้องม้วนตัว
“นายท่าน!” งูขาวตัวเล็กตกใจ “ท้อง ท้องของข้า…”
ท้องที่โปนของมันสั่นไม่หยุดราวกับว่าหนอนพิษกู่เหล่านั้นยังมีชีวิตอยู่
หมิงเวยเลิกคิ้ว “กลับมา!”
งูขาวทนต่ออาการปวดท้องแล้วรีบเลื้อยกลับไป หมิงเวยกรีดนิ้วตัวเองอย่างรวดเร็วแล้วป้อนเลือดให้มัน
“พักผ่อนให้สบายย่อยพวกมันแล้วค่อยว่ากัน”
“เจ้าค่ะ” งูขาวหมุนตัวกลับไป
ในห้องโถงที่มืดมิดเสียงหัวเราะของเวินซิ่วอี๋ดูมีความพึงพอใจมากขึ้น “ท่านคิดว่าแพ้ครั้งเดียวจะไม่มีการเตรียมตัวใดๆ เลยหรือ วิญญาณไม่กลัวพิษเช่นนั้นข้าจะฆ่ามันซะ! หนอนพิษกู่พวกนี้ได้รับการป้อนยาลับหากทานมากไประวังร่างกายจะระเบิดเอานะ!”
หมิงเวยยิ้ม “ท่านค่อนข้างฉลาดที่คิดหาวิธีนี้ได้”
“เมื่อเทียบกับแม่นางหมิงเวยถือว่าธรรมดา”
“ธรรมดาจริงๆ” หยางชูเยาะเย้ย “ถ้าไม่มีหนอนพิษกู่ท่านคิดว่าพวกเราจะกลัวท่านหรือ”
เวิ
