แต่ก่อนที่นางจะทันได้ตอบสนองก็รู้สึกเจ็บปวดที่ปลายนิ้ว
นางก้าวถอยหลังอย่างรวดเร็วเมื่อเงยหน้าขึ้นมองสีหน้าของนางก็เปลี่ยนไปอย่างมาก นิ้วถูกบางสิ่งกัด และเปลี่ยนเป็นสีดำอย่างรวดเร็ว
สีดำกระจายไปที่แขน…
อาหว่านใช้มืออีกข้างกดจุดสองสามจุดบนแขนจากนั้นก็กรีดข้อมือเพื่อให้เลือดไหลออกมาโดยไม่ลังเล นางจัดการกับมันได้ทันเวลาจึงห้ามได้อย่างรวดเร็ว
“พิษกู่” อาหว่านพูดออกมาสองคำแล้วเงยหน้ามองศพของพระ เดาได้ว่าหมิงเวย และหยางชูถูกผู้ใดรั้งเอาไว้
เวินซิ่วอี๋
คุณหนูเวินผู้นั้นหายตัวไปหลังจากคดีกบฏ ตัวฝูบอกกับนางว่าสตรีผู้นั้นใช้พิษกู่ ก็ไม่ต่างอะไรกับยาพิษ อาหว่านมีความเชี่ยวชาญในทักษะทางการแพทย์และมีความเข้าใจในพิษกู่ แต่ ตอนนี้มีบางอย่างที่นางไม่เข้าใจ
นางใช้ผ้าเช็ดหน้าพันแผล และคิดจะไปเป็นกำลังหนุนให้ทั้งสองคน
หลังจากผ่านไปสองลาน นางก็หยุด และมองไปทางขวา
ศพของภิกษุจมูกเบี้ยวตาถลน ลิ้นจุกปาก ถูกตอกไปที่ผนัง
นางยังอยู่ที่เดิม ในสถานการณ์เช่นนี้มักจะมีคำพูดว่า
ผีอำ
………….
ซูถูตอบคำถามอย่างเงียบๆ
ความรู้ของเขาไม่สามารถเทียบได้กับเหล่าผู้มีความรู้พวกนั้น แต่เขาอ่านหนังสือมามากมายเลยทำให้ไปถึงลานที
