ไม่ได้อยู่เส้นทางเดียวกับพระพุทธศาสนาไม่รู้ว่าจะกลับชาติมาเกิดได้อย่างไร”
“…” นางพูดเช่นนั้นหากตนจะพูดเรื่องนี้ขึ้นอีกรอบก็ดูงี่เง่าไปแล้ว
หมิงเวยเหลือบมองเขา และรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่จึงอดหัวเราะไม่ได้แล้วพูดว่า “แต่ปริศนาโคมไฟแปดสิบเอ็ดด่านฟังดูน่าสนใจดีจะไปดูหรือไม่”
หยางชูรู้สึกดีใจ แต่ก็แสร้งทำเป็นขรึม “ได้!”
ปริศนาโคมไฟของวัดฉางเซิง แบ่งออกเป็นเก้าลาน เมื่อเข้ามาจากประตูวัด ลานหนึ่งเชื่อมต่อกับอีกลานหนึ่ง และยาวไปจนถึงห้องโถงใหญ่
หากไขปริศนาได้ถึงตรงนั้นก็จะสามารถเข้าไปพบเจ้าอาวาสฝ่าหมิงได้ พวกเขาเข้าไปในลานแรก ไม่ไกลจากประตูวัดมีหอที่ประดับไปด้วยโคมไฟแห่งหนึ่งตั้งอยู่
สตรีในชุดคลุมสีแดงหยุดอยู่หน้าโคมไฟ และเงยหน้าขึ้นมอง ตะเกียงสว่างไสวส่องใบหน้าที่งดงามทว่าเงียบขรึมของนางเล็กน้อย
เด็กหนุ่มในชุดต๋วนต่า[2]เดินเข้ามาหานาง ท่าทีทำเป็นดูโคมไฟแล้วพูดว่า
“พวกเขาเข้าไปแล้ว”
ดวงตาของหญิงสาวมองตามโคมแล้วก็หัวเราะเบาๆ “ข้ารู้ว่าพวกเขาหลีกเลี่ยงธรรมเนียมนี้ไม่ได้”
อีกฝ่ายมีสีหน้าลังเลเขาเอ่ยถามว่า “ซิ่วอี๋ ที่นี่คือในเขตชานเมืองหยุนจิง เคล็ดวิชา และวรยุทธ์ของพวกเขาไม่ได้ด้อยเลย เช่นนี้ไม่
